برچسب تشکل های مردم نهاد (NGO)

 گروه اندیشه: کانال دکتر محمدرضا دادگستر یادداشت دکتر ایزابلا وبر استادیار اقتصاد در دانشگاه ماساچوست آمهرست را منتشر کرده است. وبر در یادداشت خود تاکید می کند که آلمان نیازمند یک سیاست اقتصادی ضد فاشیستی است. این یادداشت را با مقدمه دادگستر در ادامه می خوانید:

گروه اندیشه: از منظر تئوری امنیت و جامعه‌شناسی سیاسی، سعید حجاریان در این نوشتار که در سایت مشق نو منتشر شده، به واکاوی مفهوم «نفوذ» پرداخته و آن را نه صرفاً پدیده‌ای تکنولوژیک، بلکه فرایندی «عامل‌محور» و متکی بر زمینه‌های روان‌شناختی و فقر ساختاری می‌داند. او با تبیین تمایز میان الگوی جاسوسی «شبکه‌ای» و «شعاعی»، تئوری‌های کلاسیک مبتنی بر وجود شبکه‌های ایدئولوژیکِ منسجم را در دنیای کنونی فاقد کارآیی فنی قلمداد می‌کند. به زعم وی، نفوذ مدرن بر پایه عوامل تک‌افتاده‌ای استوار است که مستقیماً به سرپل‌های بیرون متصل هستند؛ از این رو، برچسب‌زنی بلوکی به جریان‌های سیاسی به عنوان «شبکه نفوذ»، انحرافی تحلیلی است. حجاریان نشان می‌دهد که تسلط فضای «جاسوسی‌هراسی» بر دستگاه تصمیم‌گیری، کشور را وارد چرخه مخرب «جاسوس‌پنداری، گزینش‌گری حذف‌محور و ناکارآمدی» می‌کند؛ وضعیتی که ورودی و خروجی حکمرانی را عقیم ساخته و با محافظه‌کاری مفرط، شجاعت دیپلماتیک و سیاستی را سلب می‌کند. از منظر نظریه جامعه‌شناختی، او نفوذ نهایی دشمن را نه در ترور و خرابکاری فیزیکی، بلکه در «فلج ساختاری» و انحطاط دولت به یک «دولت درمانده» می‌داند. راهکار برون‌رفت از این بن‌بست پنهان، گذر از الگوی اداره توده‌ای و کنترل امنیت از طریق «مخبران و منابع» و بازگشت به الگوی مدرن «دولت-ملت» است. حجاریان با ذکر مثال «شهروند مسئول» در جوامع توسعه‌یافته، تأکید می‌کند که جایگزینی انرژیِ «اعتماد عمومی» و نهادهای دموکراتیک (مانند رسانه‌های آزاد و صندوق رأی) با شک مداوم، تنها پادزهر در برابر نفوذ انسانی است؛ چراکه شفافیت برخاسته از مشارکت مدنی، هزینه رفتارهای پنهان را افزایش داده و موازنه میان «تحفظ امنیتی» و «کارآمدی ساختاری» را در نظام حکمرانی بازمی‌گرداند.این مطلب را در ادامه می خوانید:

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی در نشست « بررسی کارنامه مرحوم علینقی عالیخانی( به مناسبت سالگرد درگذشت وی )» دکتر مقصود فراستخواه
( استاد مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی )، دکتر فرهاد نیلی ( نماینده اسبق ایران در بانک جهانی )، و دکتر برزین جعفرتاش ( پژوهشگر توسعه و سیاست‌گذاری صنعتی ) سخنرانی خواهند کرد.

گروه اندیشه: پل ولفوویتز از دولتمردان آمریکایی و رئیس سابق بانک جهانی که از او با عنوان معمار جنگ آمریکا و عراق یاد می‌کنند، در یادداشتی در سایت وال استریت ژورنال، به مناسبت دویست‌وپنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا مهمترین چالش های خارجی و داخلی آمریکا را برشمرده است. او در مقاله خود  مهمترین چالش های آمریکا را ناشی از تضعیف اعتماد به عنوان یک سرمایه اجتماعی مهم و انسجام مدنی ذکر می کند، دکتر محمدرضا دادگستر خلاصه ای از یادداشت ولفوویتز را در کانال خود ترجمه و منتشر کرده که به شرح زیر از نظرتان می گذرد:

گروه اندیشه: دوماهنامه راهبردی چشم انداز ایران، گفت و گویی منتشر کرده تحت عنوان «استراتژی بقا؛ حرکت از نهادهای مدنی به نهادهای خیریه» . این گفت و گو توسط طیبه سلیمانی با زهرا توحیدی انجام شده است. سلیمانی در مقدمه خود بر این گفت وگو نوشته است: « جامعه مدنی در ایران مفهومی است که همواره میان دولت و شهروندان در رفت‌وآمد بوده است. این جامعه شبکه‌ای از نهادهای مستقل، انجمن‌ها، رسانه‌ها و گروه‌های مردمی است که تلاش می‌کنند خواست عمومی را بیان کنند. از دوران مشروطه تا امروز، جامعه مدنی نقش مهمی در طرح مطالبات اجتماعی و سیاسی داشته است. با این حال، محدودیت‌های قانونی و فشارهای سیاسی گاهی مانع گسترش آن شده‌اند. کارشناسان معتقدند تقویت گفت‌وگوی دولت و جامعه می‌تواند به کاهش تنش‌ها کمک کند. بسیاری آینده جامعه مدنی را به تحولات فرهنگی و مشارکت جوانان گره می‌زنند. در این باره، با خانم زهرا توحیدی دانش آموخته علوم اجتماعی و فعال سیاسی مدنی به گفت وگو نشسته‌ایم.» این گفت و گو را در ادامه می خوانید:

گروه اندیشه: سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات گفت و گویی انجام داده با پژمان برخورداری، مترجم کتاب «خشونت و مدنیت»، اثر اتین بالیبار. این گفت‌وگو به بررسی لایه‌های زیرین قدرت، طرد اجتماعی و امکان زندگی مشترک در جهان پرتنش امروز می‌پردازد. و معتقد است خشونت تنها یک پدیده دولتی نیست بلکه باید آن را در لایه ها و بخش های مختلف جامعه، اقتصاد و فرهنگ هم جستجو کرد. از منظر مترجم بالیبار در این اثر، خشونت را از زاویه‌ای غیرفرمال و غیرارادی بررسی می‌کند. او معتقد است خشونت فقط در جنگ و سرکوب خلاصه نمی‌شود، بلکه در ساختارها، مرزبندی‌های نژادی و فرایندهای «حذف و طرد اجتماعی» ریشه دارد. از نظر مولف، برخلاف تصور رایج، این کتاب یک دستورالعمل اجرایی نیست؛ بلکه چارچوبی برای فهم عمیق‌تر از «امر اجتماعی» است. مترجم تأکید می‌کند که سیاست‌گذار فرهنگی باید بداند مدیریت جامعه فقط کنترل بحران نیست، بلکه درک ریشه‌های تعارض و جلوگیری از تبدیل «اختلاف» به «حذف متقابل» است. از این رو این کتابی است که هم جامعه و هم مسئولان آن را به دقت باید مطالعه بکنند. اما نسبت این کتاب با جامعه ایران چیست؟ در دوران بحران و ناآرامی، گفتار عمومی معمولاً به سمت دوگانه‌های تند (حق/باطل یا امنیت/تهدید) می‌رود. بالیبار به ما می‌آموزد که اگر تعارض‌ها در سطح «سیاسی و مدنی» مدیریت نشوند، جامعه به سمت «خشونت افراطی و انهدام متقابل» سقوط خواهد کرد. بر این اساس، نویسنده از مدنیت به مثابه استراتژی بقا یاد کرده و هدف اصلی خود را دفاع نوعی «سیاست ضد فروپاشی» قرار داده است. مدنیت در اینجا نه یک امر تزئینی، بلکه تنها شرط ممکن برای حفظ پیوندهای جمعی در دنیایی است که نابرابری و سلطه در آن واقعیت‌های صُلب هستند. در این گفت و گو تاکید مهم مترجم کتاب آن است که این کتاب برای مطالعه شتاب‌زده نیست؛ بلکه ضرورت دارد با مفاهیمی چون «خشونت غیرقابل‌تبدیل» کلنجار رفت تا پیش‌فرض‌های ما درباره سیاست و شهروندی بازسازی شود. این گفت و گو را در ادامه می خوانید: