برچسب تحریر الشام

تردید‌هایی جدی در مورد اجرای موفقیت آمیز پروژه‌های اقتصادی بین سوریه و متحدانش وجود داشت. برای مثال، دولت سوریه نتوانست بودجه لازم برای مشارکت خود در معاملات بخش برق با ایران و روسیه را تامین کند که این امر باعث شد ایران و روسیه از آن پروژه‌ها خارج شوند. تامین مالی بازسازی سوریه یا سایر سرمایه گذاری‌ها در زیرساخت‌های آن کشور توسط سرمایه خارجی نامشخص و ناکافی بود به ویژه آن که روسیه و ایران خود با مشکلات عمیق اقتصادی مواجه بودند. ایران و روسیه تحت فشار ناشی از تحریم‌های غرب قرار داشتند.

علیرغم همه هزینه‌هایی که ایران در خاک سوریه داشته، اما هرگز شریک تجاری بزرگی برای ایران نبوده است. سوریه در زمانی که درگیر جنگ هم نبود، شرکای عمده‌اش چین، ترکیه، روسیه و اروپا بودند. در سال ۹۶ نیز سوریه محدودیت‌هایی برای صادرات محصولات ایرانی وضع کرد و مانع از صادرات تجار ایرانی شد. از سوی دیگر برخی از سرمایه‌گذاری‌های ایران در سوریه به دلیل جنگ‌های داخلی این کشور ناتمام ماند.

مجموع سیزده سال درگیری داخلی و زمین‏‌لرزه‌‏های قوی سال گذشته سوریه را به شدت فقیر کرد به‏‌طوری که تولید ناخالص داخلی آن بین سال‏‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ به میزان ۸۷ درصد کاهش یافت.

با روی کار آمدن دولت تازه در سوریه، اکنون فرصتی برای احیای اقتصاد آن کشور که پس از سال‌ها سوء مدیریت، تحریم و فساد دچار فروپاشی شده بود فراهم شده است. اما رویه حکومت جدید سوریه در اقتصاد چگونه خواهد بود؟

سیاست‌های داخلی خاص که سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را تشویق می‌کند و نهاد‌های قوی‌تری ایجاد می‌کنند، برای تضمین سرمایه‌گذاری در بلندمدت ضروری هستند. سوریه باید تعهد خود را به حاکمیت قانون و حقوق مالکیت نشان دهد و در عین حال یک محیط باثبات برای سرمایه گذاری ایجاد کند. اگر کمک‌های خارجی تعهد شده محقق شوند و اگر کشور‌های بیشتری وارد بازار سوریه شوند، این وضعیت می‌تواند به منافع اقتصادی قابل توجهی برای سوریه منجر شود.