برچسب تاسوعا

آن‌روز تاسوعا یکی از افسران عالی‌رتبه رژیم شاه با لباس نظامی به بازار آمده بود تا عزاداری بازار را تماشا کند. آن‌افسر گوشه‌ای ایستاده بود و مشخص هم نبود آوازه عزاداری رسول ترک و دسته‌اش را شنیده یا نه. دسته حاج رسول دیوانه آمد و به مرور مقابل آن‌درجه‌دار ارتش رسید. رسول ترک نگاهی به افسر انداخت و آهسته به سمتش حرکت کرد.

پیرمردی قدخمیده که افتخارش عمری نوکری مکتب اهل بیت بود، خودش را از چهارپایه بالا کشید و از ته وجودش یک «یا ابالفضل» گفت، تا بدین شکل از این سوی بازار تا آن سوی بازار را فریاد «یا ابالفضل» فراگیرد و سپس روضه‌ای ساده، کهن و جانسور اشک هر انسان آزاده‌ای را روان سازد...

امام می ‏خواست در اين لحظه اعلام كند كه از اين ساعت به بعد به خاطر حسين هم ديگر نبايد بجنگيد. ای برادر من، عباس! فردا ديگر برای برادرت حسين يا خواهرت زينب نجنگ. من به عنوان قوم و خويشی و برادری از تو كمال سپاسگزاری را دارم. اينها هم با من كار دارند. اگر می‏خواهی بروی برو، من از تو گله ندارم اگر می‏خواهی بمانی بمان؛ ولی نه برای حسين‌، برای هدف حسين و خدای حسين.