مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
آیت الله سید محمد سجادی: «بزرگترین کارِ آیت الله سید مصطفی خمینی، مراقبت از امام بود و در آخر هم فدایی ایشان شد! نجف در آن موقع، برای رهبر انقلاب حکم میدان مین را داشت و شرایط باید از هر نظر مدیریت میشد و حتی، نیاز به نوعی سپر بلا داشت! خودِ امام در این عوالم نبودند، منتها ضرورت مسئله احساس میشد. البته کسی جرئت مواجهه علنی با امام را نداشت و برخوردها، بیشتر با حاج آقا مصطفی میشد! ایشان پذیرای این امر شده بود...»
نتیجه واقعی حضور شاه در برابر آثار و تصویر جلال آل احمد در نمایشگاه کتاب دانشگاه تهران، برخلاف انتظار پیشنهاددهندگان بود! چه در میان دانشجویان و نویسندگان، این رفتار به معنای اعتراف به اهمیت جایگاه فرهنگی جلال تعبیر شد. این اقدام، ناخواسته نماد استقلال روشنفکری ایران را تقویت کرد و ادبیات معاصر او را نه به عنوان «مهره دستساز» که به عنوان نویسندهای صاحب سبک، صاحب اندیشه و صاحب شبکه ارتباطی، بیشتر مورد شناسایی قرار داد!
«سلطان الواعظین شیرازی» در بهمن ۱۳۰۵ شمسی، سفری به کشور پاکستان داشت و در شهر پیشاور، به مدت ۱۰ شب جلسات مناظرهای را با علمای اهل سنت برگزار کرد. او در استدلالهای خویش به کتابهای معتبر اهل سنت استناد میکرده است. شیرازی در آن جلسات توانست با ارجاع اهلسنت حاضر به منابع خودشان، ولایت حضرت علی را اثبات نماید و به این شکل، گروه بزرگی از مردمان آن دیار را به مذهب تشیع سوق دهد
عالیترین مطالب علمی را به سادگی در اختیار شاگردان قرار میداد. در بذل دانش، بسیار حریص بود. هیچگاه بین درس و بحث، از ضربالمثل، شعر و حکایت استفاده نمیکرد. میگفت: مطلب برهانی را باید با استدلال تفهیم کرد. در مباحث فلسفی، از دایره برهان خارج نمیشد. گاهی کلاس خصوصی یک نفره، برگزار میکرد! برایش تعداد شاگردان، اصلاً مهم نبود. شاید باور نکنید، یک دوره نهایهالحکمه را تنها برای یک طلبه تدریس کرد!
شهید سیدعبدالحسین واحدی در آغازین سالیان فعالیت فدائیان اسلام در شهر قم میزیست و در میان طلاب حوزه علمیه این شهر، مکانتی ارجمند یافت. او با سخنرانیهای آتشین خود در این شهر توانست هستهای از علاقهمندان به مبارزه را گردهم آورد و عملاً شاخه فدائیان اسلام در این شهر را سامان بخشد. بسا روحانیونی که بعدها در عداد یاران شاخص امام خمینی قرار داشتند، پیشتر در زمره دوستان شهیدان نواب صفوی و واحدی بودند
طبیعی است که انقلاب و شکلگیری یک نظام سیاسی جدید، نیازمند ایثار، فداکاری و از خود گذشتگی در حد اعلای آن است. امام خمینی رهبر کبیر انقلاب اسلامی در دهههای ۴۰ و ۵۰، مرگ را برای هواداران و پیروانش در راستای تحقق چنین ایدهای ارزشمند - که در نزد غالب آنها کمک به رهبر صالح زمانه و مقابله با نقطه مقابل آن یعنی طاغوت دوران و زمینهسازی ظهور امام زمان (عج) قلمداد میشد- آسان و دلپذیر کرده بود