برچسب تاریخ ایران

کتاب نوزایی ایرانی در عهد مغول

نویسنده: جواد عباسی (1346) انتشارات: نشر سنگلج نوشتار حاضر بر این فرض استوار است که برای رسیدن به یک نظریۀ جامع، علمی و اقناع‌کننده در زمینۀ آنچه که انحطاط، زوال یا عقب‌ماندگی ایران خوانده می‌شود، شایسته است که یکایک عوامل…

کتاب پادشاه هفت اقلیم

نویسنده: تورج دریایی مترجم: سارا مشایخ >درباره تورج دریایی تورج دریایی استاد «تاریخ ایران و جوامع پارسی‌زبان» و رئیس مرکز مطالعات ایراویراستاری نشریهٔ نامهٔ ایران باستان و انتشار مقالات در گاهنامه‌های مهم ایران‌شناسی از دیگر فعالیت‌های اوست. تورج دریایی در سال…

کتاب جهانداری داریوش بزرگ

نویسنده: علیرضا شاپور شهبازی انتشارات: مروارید درباره علیرضا شاپور شهبازی  باستان‌شناس، تاریخ‌نگار، نویسنده و متخصص در باستان‌شناسی دوران ایران هخامنشی و استاد دانشگاه‌های شیراز، تهران، هاروارد، کلمبیا، گوتینگن و اورگن شرقی و بنیانگذار بنداد تحقیقات هخامنشی در سال ۱۳۵۲ بود.…

کتاب رمان سمن‌سای 1

نویسنده: فریبا شاکر انتشارات: نشر معارف درباره فریبا شاکر خانم فریبا شاکر زاده اول مرداد سال هزارو سیصد و پنجاه در یک خانواده آذربایجانی می باشد . ایشان به اقتضای شغل پدر در شهرهای مختلفی ساکن بوده اند و با…

کتاب قما

نویسنده: محمدمهدی دزفولی انتشارات: نشر معارف درباره محمدمهدی دزفولی محمدمهدی دزفولی متولد سال 1367، نویسنده و پژوهشگر ایرانی است. وی دارای کارشناسی ارشد فلسفه علم ، دانشگاه آزاد علوم تحقیقات تهران، کارشناس اکتشاف، دانشگاه آزاد تهران جنوب، و کارشناسی نرم افزار، دانشگاه…

فرصت تمدنی صفویه و شکل‌گیری منظومه فکری و نهادی تشیع

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حسن عبدی‌پور، استاد تاریخ و تمدن، در یادداشتی نوشت: ظهور سلسله صفوی در سده دهم هجری، فراتر از یک جابه‌جایی ساده در قدرت سیاسی، آغازی بر یک «فرصت تمدنی» بی‌بدیل برای جهان تشیع بود. در این دوره، تشیع امامیه از وضعیت پراکندگی جغرافیایی و محدودیت‌های یک اقلیت مذهبی، به سوی شکوفایی در قالب یک هویت متمرکز، نهادمند و تمدن‌ساز حرکت کرد. این تحول بنیادین، محصول هم‌افزایی هوشمندانه میان ساختار سیاسی و نخبگان علمی برجسته‌ای بود که با نگاهی «منظومه‌ای»، فراتر از مرزهای فقه و کلام سنتی گام برداشتند. عالمان بزرگی همچون محقق کرکی، ملاعبدالله بهابادی یزدی و شیخ بهایی، با درک الزامات زمانه، نه تنها به تثبیت مبانی اعتقادی و مهندسی فرهنگی جامعه پرداختند، بلکه با نهادسازی حوزوی و دیپلماسی علمی، پیوندی استوار میان قطب‌های دانش در شیراز، اصفهان و نجف ایجاد کردند.