برچسب تاریخ اسلام

در جریان این نبرد سرنوشت ساز، قبیله قریش اتحادی را با دیگر قبایل بت پرست و نیز یهودیان تشکیل داد، گروهی از پهلوانان را با خود همراه ساخت و منافقان نیز از داخل مدینه با پخش اخبار نادرست و بزرگنمایی قدرت سپاه احزاب، در تضعیف روحیه مسلمانان و مومنان تلاش کرده و شایعه پراکنی می کردند و می کوشیدند مقاومت مسلمانان را در هم شکسته و حتی آنان را به تسلیم دعوت نمایند.

این اختلاف، یادآور درگیری میان جبهه مشرکان و یهودیان در نبرد احزاب است که در پایان، به پیروزی جبهه حق و اسلام منجر گردید. البته در خود ایالات متحده نیز اختلاف ها عمیق بوده و افکار عمومی آمریکا با این نبرد موافق نیست.

اشعث بن قیس و جریر بن عبدالله را از کینه‌توزان نسبت به امیرالمومنین (ع) می‌دانند. اشعث چنان رابطه تیره‌ای با امام علی (ع) داشت که حتی آن‌حضرت را تهدید هم می‌کرد. امام (ع) گاهی پاسخ او را داده و می‌گفت: «مرا به مرگ می‌ترسانی؟ از مرگ باکی ندارم.» سپس دستور داد برای دستگیری او غل و زنجیر بیاورند که با تقاضای دیگران از اشعث گذشت. 

ساعتی پس از پراکنده‌شدن سپاه دشمن، بدون این‌که پیامبر (ص) دستوری درباره توقف حمله داده باشد، به ناگاه جنگ تعطیل شد. علت این‌اتفاق هم به اسارت گرفتن تعدادی از سران مشرکان بود. وقتی ۷۰ تن از مشرکان به اسارت گرفته شدند، طبیعی بود بیشتر نیروی ۳۱۳ نفری مسلمانان باید توجه خود را به حفاظت از آن‌ها متمرکز می‌کرد و به‌طور طبیعی باقی مشرکان فرصت فرار داشتند. 

امام رضا (ع) با دیدن این‌صحنه و غرور کاذبی که به راس‌الجالوت دست داده بود، فرمود: «پسر پدرش، چه می‌گویی؟ از چه می‌گویی؟ و به که می‌گویی؟ آن‌وقت که تو تو بودی، ما ما شده بودیم [و در مقامات بالا قرار داشتیم.] این‌پاسخ تو در یک‌جمله و اما تفصیل آن ...