جا تر است و آب نیست!
ساعت، پانزده بعدازظهر نوزده خرداد هزاروچهارصد بود و خورشید، همه مخلوقات اصفهان را در بیآبی مزمن میسوزاند. همه مردم اصفهان متوجه شده بودند که در یکی دوماه گذشته، آب شرب شهرشان با افت فشار شدید و قطعی همراه بوده است. آنها در تماسهای مکرر با اداره آب و فاضلاب از وضعیت کمآبی، بیآبی و قطعی آب، گلهمند بودند. گرمای خرداد داغ اصفهان، همه را کلافه کرده بود و مسئولان آبی، تقصیر را گردن برداشتهای بالادست میانداختند. هزینه پمپ و تانک آب، سر به فلک گذاشته و مشاغل آبی در گِل فرورفته بودند. کار، با خبرنویسی و تذکر و انتقاد پیش نمیرفت تا آنکه بر آن شدیم با یک گزارش میدانی مفصل از ساعت پانزده تا نوزده در محلههای مختلف اصفهان بچرخیم و حرف مردم را ظل آفتاب نوزده خرداد بشنویم. مردمی که این روزها پس از بحران کرونا، با بحرانهای بیآبی و بیبرقی دستبهیقه شدهاند!