برچسب بیمارستان های اصفهان

حضرت آیت‌الله فقیه ایمانی در سال 1361 قصد می‌کنند که بیمارستانی با تمرکز بر بیماران سوختگی بسازند. قبل از آن در بیمارستان شهید چمران اصفهان تنها یک بخش سوختگی داشتیم و به دلایلی که این بخش در آن زمان از کیفیت مناسبی برخوردار نبود جمع‌بندی ایشان آن بود که این بیمارستان مجزا را بسازند.

هنوز دو سه دقیقه مانده تا عقربه‌های ساعت به هشت صبح برسند. راهروهای بیمارستان کاشانی، در این ساعت‌های اولیه صبح غوغاست و جای سوزن انداختن نیست: «تازه الان بیمارستان خلوت است! شب بیایید ببینید چه خبر است!» رفت‌وآمدها قطع نمی‌شوند و کادر درمان، فـرصـت سرخـاراندن ندارند. بیمارستان مملو از جمعیت است؛ جمعیت انبوهی از بیماران غیر کرونایی که در این روزها سرگردان شده‌اند و تنها در بیمارستان کاشانی پذیرش می‌شوند. تخت خالی وجود ندارد و بیمارها مرتب در حال انتقال از اورژانس به بخش هستند تا بیماران بد حال که معمولا ترومایی هستند، منتظر خالی‌شدن تخت نمانند.

بنرهای شهری که در خیابان‌های مختلف شهر قد برافراشته‌اند، نوید یک خبر خوب را به بیماران سرطانی می‌دهند: «درمان سرطان خون امیرحسن رشیدی با سلول‌های بنیادی خون بند ناف». پیوند مغز استخوان و سلول‌های بنیادی حالا چند سالی است که نوری بر تاریکی تابانده و با درمان برخی از انواع سرطان‌ها و دیگر بیماری‌های ژنتیکی بارقه امید را در دل بیماران روشن و آن‌ها را به ادامه حیات امیدوار کرده است.