برچسب باید جنگ را باور کنیم

اجرای نمایش جوخه حکم

تئاتر “جوخه حکم” با موضوعی جنایی و دادگاهی در تالار هنر به‌روی صحنه رفت. بهزاد سیفی، کارگردان این نمایش گفت :  تئاتر “جوخه حکم” اقتباسی از درام تلویزیونی “۱۲ مرد خشمگین” اثر رجینالد رز است که در سال ۱۹۵۴ نوشته و در یک اپیزود برای تلویزیون تولید شد. او ادامه داد: با موفقیت این اثر، […]

قصه‌های «قصه‌گویی»

قتی از قصه‌گویی صحبت می‌شود، ناخودآگاه تصویر پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به ذهن متبادر می‌شود؛ انگار داستان و قصه با این افراد کهن‌سال موی‌سپید گره خورده است؛ بزرگ‌ترهایی که با نقل قصه به بچه‌ها پندواندرزهای زیادی می‌دادند و به همین شکل نصیحت‌ها و درون‌مایه‌های تربیتی، حتی تاریخ کشور و ارزش‌هایی که بخش‌هایی از فرهنگ ایرانی را تشکیل می‌دهند، سینه‌به‌سینه نقل می‌شد.

عناوین ویژه آثار هنری

هر اثر هنری علاوه بر عنوان یا اسم یا عبارت خاص یا لوگوی پدیدآورنده، ممکن است به‌خودی‌خود نیز دارای عنوان خاصی برای خود اثر باشد. عنوان خاص اثر با عنوان خاص پدیدآورنده متفاوت است. عنوان پدیدآورنده همان‌گونه که گفتیم، معرف خالق اثر است و این عنوان منحصر به فردیت و شخصیت واحد هنری او محسوب می‌شود؛ به‌نحوی‌که این پدیدآورنده در ذیل تمام آثاری که خلق کرده است، از این عنوان استفاده می‌کند؛ مانند امضای «الف. بامداد» برای احمد شاملو که مختص او است؛ نه مختص یکی از آثارش.

بنیاد بقیه‌الله (عج)، حامی مراکز فرهنگی

 «این روزها بار بسیاری از اقدامات فرهنگی کشور بر دوش کانون‌های فرهنگی است؛ کانون‌هایی که اغلب بودجه‌ای دریافت نمی‌کنند و با کمک خیّران و مردم اداره می‌شوند. این کانون‌ها به دلیل مواجهه با عامه مردم، می‌توانند برنامه‌های فرهنگی مؤثرتری اجرا کنند و تأثیر‌گذار باشند؛ اما در صورت حمایت می‌توان شاهد این اتفاق بود. البته همه کانون‌ها نمی‌توانند استقلال داشته باشند و مجموعه یا بنیادی فرهنگی، نقش حمایت‌کننده را بازی می‌کند. بنیاد فرهنگی بقیه‌الله (عج) یکی از این مراکز است که در سال 78 با هدف حمایت از فعالیت و مراکز فرهنگی تأسیس شد. این مؤسسه هیئت‌امنایی، غیردولتی و غیرانتفاعی است.»

آوازی استوار بر نغمه‌ها و معنای درونی شعر

 ناصر یزدخواستی هنرمندی متواضع، بی‌تکلّف و به غایت مهربان و خوش قلب بود. در طی این سال‌ها همواره در محافل و مجالس مختلف، پیرمرد بلند قامت، خوش چهره و خوش لباسی را می‌دیدیم که گذرِ روزگار کمرش را خم کرده بود. او سال‌های آخر عمر خود را در تنهایی و انزوا گذراند. هر بار که دیداری با او تازه می‌کردیم در حالیکه موجی از غم در چشمانش بود از بدی و نامرادی روزگار می‌گفت و از برخی هنرمندان و دوستان قدیمی خود گلایه‌مند بود که دیگر کمتر سراغی از او می‌گیرند.

سینما در انتظار نوروز

سینمای ایران پس از دو نوروز غم‌باری که پشت سر گذاشت، حالا قرار است از هجدهم اسفند امسال، حیات تازه‌ای را شروع کند. طی ماه‌های گذشته، سیگنال‌های مثبتی از سوی مخاطبان در جهت استقبال از سینماها دریافت شد که آخرین نمونه آن، گیشه حدودا 10میلیاردی سینماهای مردمی جشنواره فجر بود. این رخداد ثابت کرد که مخاطبان باوجود قرمزبودن بسیاری از استان‌ها و شهرها، از آثار این دوره استقبال به عمل‌آورده و در دوره‌ای که کمتر کسی تصور می‌کرد، از این فیلم‌های عمدتا گمنام، استقبال درخوری صورت گیرد، چنین گیشه‌ای رقم خورد و صاحبان آثار را ترغیب کرد تا برای اکران نوروز 1401 متقاضی شوند.

گالری‌های کرونازده اصفهان

تقریبا دو سالی شده که با موج اپیدمی کرونا مواجه هستیم. در روزهای ابتدایی قرنطینه‌ مراکز مختلفی به ناچار تعطیل ‌شدند و بسیاری از کسب‌وکارها رونق خود را از دست دادند. در این میان جامعه هنری و هنرمندان نیز به نوبه خود آسیب زیادی دیدند. اما گالری‌ها نیز از این قاعده مستثنا نبودند؛ چرا که وقتی هنرمند اثری خلق نکند، چیزی برای عرضه نیست یا اگر هنرمند اثری خلق کند و فضایی برای ارائه نباشد هم این چرخه ناقص است.