مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
این روزها اصفهانترین روزهای اصفهان است. براساس مستندها و دانستههای تاریخی، باروی شهر اصفهان را در برج قوس (آذر) تکمیل کردهاند و سالها بعد با تلاش اصفهانشناسان و دوستداران اصفهان و به پیشنهاد زندهیاد لطفالله هنرفر کاشیکاری صورت فلکی برج قوس بر سردر قیصریه را بهعنوان نماد اصفهان برگزیدهاند.
آیین اکران مستند «سرود جمشید» درباره زندگی و زمانه استاد جمشید مظاهری روز دوشنبه یک آذرماه مقارن با روز نکوداشت اصفهان، در کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان برگزار شد. در این آیین، معاون فرهنگی شهردار و رئیس سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان ضمن تبریک روز اصفهان، اظهار کرد: مطمئنم گرامیداشت عاشقان اصفهان و کسانی که خودشان را وقف اصفهان کردند، اتفاق مهمی است و امروز زندهیاد جمشید مظاهری شاهد و ناظر ماست و قطعا از حضور شما خوشحال است.
در سالهای نه چندان دور حضور زندهیاد زاون قوکاسیان، مدرس سینما و سینماگر اصفهانی که بیدریغ در اغلب پاتوقهای هنری اصفهان فعالیت داشت، گرمای خاصی به جلسات کانون فیلم حوزه هنری اصفهان داده بود. او اغلب با صبر و حوصله این جلسات را اداره میکرد و میزبان فیلمسازان مختلف و علاقهمندان سینما میشد. حالا بعد از گذشت چند سال اهالی حوزه هنری دوباره این مرکز را فعال کردهاند تا با یادی از او، سینمادوستان اصفهانی را دور هم جمع کنند. به همین منظور مراسم آغازبهکار دوباره فیلمخانه حوزه هنری اصفهان با حضور اهالی فرهنگ و هنر و با یادی از زاون قوکاسیان سهشنبه ساعت 16:30 در سالن سوره اصفهان برگزار شد.
یک دانشجوی ادبیات و علاقهمند به شعر در جستوجوی ردپای نشاط اصفهانی، شاعر کمتر شناختهشده دوران قــاجــار بـــرای تـــحــقـــیــق دانشگاهیاش پا به خیابان نشاط میگذارد و از بسیاری از اهالی، کسبه و ساکنان این خیابان دلیل نامگذاری آن را میپرسد. بیشتر مردم اما چیزی نمیدانند و آنهایی هم که حدس و گمانی دارند، بسیار دور از واقعیت پاسخ میدهند.
همان گونه که در سلسله یادداشتهای این ستون اشاره شده است، محاکم صالح به رسیدگی در خصوص دعاوی ناشی از اختلافات مربوط به حقوق مادی و معنوی هنرمندان با یکدیگر یا اشخاص غیرهنرمند با هنرمندان، عبارتاند از دادگاههای عمومی حقوقی و همچنین مراجع قضایی تخصصی مانند دادگاههای ویژه فرهنگ و رسانه.
«تکههایی از تاریخ عکاسی اصفهان» با تکجملههای چند عکاس قدیمی باقیمانده شهر در قاب دوربین و رنگ سیاهوسفیدش آغاز میشود. فرقی نمیکند عکاسخانهدار باشند یا عکاس هنری یا مطبوعاتی. هرکدام جملهای میگویند و ما را به دنیای غریب عکاسی در سالهای نهچندان قریب شهرمان میبرند. به زمانی که عکاسی آنالوگ و عکاسباشی ارج و قربی داشت و عکاس با چه ذوق و سلیقهای عکسها را چاپ میکرد.
آتشزدن بخشهایی از سردیس زاون قوکاسیان یک ماه پیش به خبری جنجالی در فضای فرهنگی اصفهان تبدیل شد؛ خبری متفاوت از خبرهای قبلی درخصوص سرقت از مجسمههای شهری که گاهی شاهدش بودیم و برخی مسئولان مربوطه ارزش مادی مجسمهها را دلیل وقوع آن میدانستند.
«نه، نیامده بودم. ما توی صحرا بودهایم، حالا این بیآبی ما را به اینجا کشانده است. اگر آب باشد، حقیقتا تئاتر و فیلمِ ما همانجاست، توی صحراست.» این پاسخ موجز و قانعکنندهای بود که مرد کشاورز به من داد در پاسخ پرسشی که «آیا تا به حال به تماشای تئاتر آمده بودید؟»