داستان چالشبرانگیز عدالت
در این نوشتار مروری بر سریال «بازپرس» خواهیم داشت. این مجموعه تلویزیونی، به داستان یک بازپرس خبره و مجرب میپردازد که میکوشد پروندهها را با صداقت و عدالت رسیدگی کند.
در این نوشتار مروری بر سریال «بازپرس» خواهیم داشت. این مجموعه تلویزیونی، به داستان یک بازپرس خبره و مجرب میپردازد که میکوشد پروندهها را با صداقت و عدالت رسیدگی کند.
دو قدم مانده به پایانِ سال. کرونا دوباره خیز برداشته و بعد از تنفسی یکماهه پس از اعمال محدودیتهای دو هفتهای، قدمهایش را این بار با شتاب بیشتری برمیدارد تا روزهای آخر سال را تلختر و طاقتفرساتر از گذشته رقم بزند و جانهای بیشتری را بگیرد. این موضوع را ستاد ملی مقابله با کرونا گفته و هشدار داده که موج چهارم کرونا بهزودی از راه میرسد و ایرانیها را تهدید میکند: «شاهد افزایش دوباره بیماران در بیمارستانها هستیم، علت اصلی این افزایش، بیتوجهی مردم به رعایت پروتکلهای بهداشتی است و اگر با همین روند جلو برویم احتمالا در اسفند ماه شاهد خیز جدید و موج چهارم انتشار کرونا در ایران خواهیم بود.»
«آخرین تولد» نام فیلمی است که در بین آثار روی پرده سینمای ایران در تابستان 1402، بسیار به چشم میآید. نوید محمودی، کارگردان و جمشید محمودی، تهیهکننده این اثر سینمایی هستند که پیشتر نیز از این دو برادر آثار موردقبول و بسیار خوبی را مشاهده کردهایم.
گونههای ویروس کووید جدیدی در حال شکلگرفتن یا جهش هستند که درباره آنها دکتر مرتضی پوراحمد، متخصص بیماریهای عفونی و استاد دانشکده پزشکی اصفهان توضیح مختصری میدهد. ویروس عامل بیماری کووید-19 نوع جدیدی از کرونا ویروسهاست. اما کرون به معنی تاج است و علت نامگذاری این دسته از ویروسها، وجود زواید تاج مانندی است که روی پوسته این ویروس وجود دارد. این ویروسها در اصل باعث عفونت در حیوانات و پستانداران میشوند، اما در دهههای اخیر معلوم شده است که این ویروس میتواند انسان را نیز مبتلا به بیماری کند. در سالهای 2002 و 2012 دو اپیدمی عفونت با این ویروسها ایجاد شد که به آنها سارس و مرس گفته میشد. عامل این اپیدمیها گونه جهش یافتهای از ویروس کرونا بود.
پاییز سال ۸۹. تا شروع محرم چند روزی مانده بود. نماز مغرب و عشا را رفته بودیم نمازخانه خوابگاه بخوانیم. وسط دو نماز مهدی شیرازی یکی از بچههای بسیج از امام جماعت اجازه گرفت و بعد از سلام به امام حسین خبر مهم و جالبی را داد.
حدود دو هفته پیش، شیده لالمی، خبرنگار خبره و شناختهشده حوزه اجتماعی بر اثر گاز گرفتگی فوت کرد و با مرگ خودخواستهاش بسیاری از خبرنگاران و همکارانی را که با او در تعامل و در این حوزه فعالیت کرده بودند، در بهت و شگفتی فرو برد؛ چرا که از نظر همه آنها لالمی، خبرنگاری پرانرژی و خستگی ناپذیر بود که با عشق و علاقه وافر به حرفهاش فعالیت میکرد. پس از این مرگ خودخواسته برخی حوزه کاری و سر وکارداشتن او با واقعیتهای تلخ اجتماعی را در مرگش دخیل دانستند و عنوان کردند شاید یکی از دلایلی که او را به این کار واداشته 20 سال فعالیت خبرنگاری در حوزه اجتماعی بوده است؛ موضوعی که البته صحتوسقم آن تأیید نشده است و نمیتوان بهطور قطع آن را علت مرگ خودخواسته او دانست؛
کفشداری را گم کردهام. از همان دری که وارد شدم بیرون نیامدم. بابالسدره را نشان کردهام. قوس روبهروی بینالحرمین را دور میزنم. خادمی را میبینم، میپرسم: «وین الکشوانیه الباب السدره» جوابم میدهد: «کن یو اسپییک انگلیش؟» میگویم: «ای» یعنی بله!
دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟ ستاد ملی مقابله با کرونا هر روز و هر لحظه که نمایندگان خود را جلوی دوربین خبرگزاریها و صدا و سیما میفرستد، انگشت اتهام را بهسوی مردم دراز میکند و با اشاره به تعداد جانباختگان و افزایش آمار بستریهای ناشی از مرگومیر کرونایی آنها را مقصر اصلی این موضوع جلوه میدهد و مدام از آنها گله و شکایت میکند که چرا بهرغم این همه هشدار و اخطار به رعایت پروتکلهای بهداشتی و فاصلهگذاری اجتماعی پایبند نیستند و در همچنان بر همان پاشنهای میچرخد که یکسال پیش( زمانی که تازه زمزمههایی از ورود ویروس چینی به کشور شنیده میشد و کسی نمیدانست سوغاتی چینی چیست و تا کی قرار است گریبانمان را بگیرد) میچرخید.