برچسب باید جنگ را باور کنیم

«اصفهان‌زیبا» هفده‌ساله می‌شود؛ ولی من همه هفده‌سالش را ندیدم. من از دوازده‌سالگی روزنامه کنارش بودم. من نوشتن در دنیای خبر و خبرنگاری را یازده سال پیش با جامعه‌نویسی شروع کردم؛ اما اصفهان‌زیبا برای من سکوی جدی پرتاب و پرش به دنیای دیگری بود. دنیایی رها از خبر و استرس، دنیایی که الفبای نوشتن در آن «ایثار» بود؛ ایثاری برآمده از آغوش گرم «مادران» و لقمه حلال «پدران» ی که فرزندانشان پیام‌بران زمان بودند.

تا توانی، می‌گریز از یار بد/ یار بد، بدتر بود از مار بد/ مار بد، تنها تو را بر جان زند/یار بد، بر جان و بر ایمان زند» حذف این بیت (که تا چندی پیش منسوب به مولانا بود)، از درس چهارم کتاب فارسی پایه نهم، دوباره جنجال‌برانگیز شد و انگشت اتهام را روانه سیستم آموزشی کرد. این اقدام را می‌توان همچون سایر تغییرات کتب درسی، اتفاقی تعمدی و بنا به ذائقه مؤلفان و گردآورندگان این کتاب‌ها دانست؛ چرا که این موضوع، مسئله تازه‌ای نبود و حذف و جابه‌جایی محتواهای آموزشی و همچنین اعمال تبعیض‌های جنسیتی بارها در کتب درسی رخ داده و با اعتراض‌های بسیاری نیز روبه‌رو شده؛ تا آنجا که این انتقادها باعث شد خود مسئولان آموزش‌وپرورش نیز از مواضعشان کوتاه بیایند و به‌خاطر آن عذرخواهی کنند.

دیگر انگار برایمان عادی شده باشد؛ این‌که هر روزی خبرها را چک می‌کنیم یا شبکه‌های اجتماعی را بالا و پایین می‌کنیم، به چشممان بخورد که چیزی از کتب درسی حذف شده است. در آغاز ممکن بود برخورد بسیاری از ما این بوده باشد که همیشه این تغییرات رخ می‌داده و این روند جای سؤالی ندارد. اما وقتی پای این موضوع به میان آمد که تغییرات کجاها صورت گرفته‌اند، نه فقط در ذهن متخصصان هر حوزه که در ذهن بسیاری از مردم نیز این پرسش ایجاد شد که چرا باید یک رشته تغییرات (یا به عبارت بهتر، حذف‌ها) صورت بگیرد.

تولدگرفتن در این شرایط سخت است؛ کرونا، فشارهای اقتصادی، بداخلاقی‌های برخی و ترش‌رویی‌های عده‌ای دیگر، آن‌هم در سرزمین و زمانه‌ای که گاهی عمر ماندگاری روزنامه‌های حرفه‌ای روزبه‌روز کم و کمتر می‌شود؛ اما اصفهان‌زیبا زنده است؛ چون تک‌تک اعضای این خانواده سرزنده، پرانگیزه و پرتلاش پای آن ایستاده‌اند.