طی ماههای اخیر سهم واحدهای مسکونی نوساز در معاملات مسکن به پایینترین سطح تاریخی خود رسید. این کاهش شدید سهم واحدهای نوساز به خاطر چند مساله است که شاید مهمترین آن، «سردرگمی سازندهها نسبت به چگونگی محاسبه قیمت تمامشده ساخت و قیمت فروش در آینده» است.
ماجرا از یک عکس شروع شد، روی یک کیوسک مخابراتی نوشته بود:« تخلیه مستاجر».دو کلمه و یک شماره تلفن. کسی از واقعی بودن این عکس خبر نداشت اما متاسفانه آنچه در تصویر میدیدم، واقعیت داشت.
گزارش تازه یک استارتاپ فعال در حوزه اسبابکشی منازل در تهران نشان میدهد که طی دو سال گذشته، بخش زیادی از مستاجران تهرانی مجبور به جابهجایی از مناطق بالاتر به محلههای پایینتر و حتی خارج از شهر تهران شدهاند.
افزایش ۱۰.۵ و ۱.۴ درصدی قیمت و اجاره بهای مسکن در یکسال منتهی به سه ماه نخست سال جاری میلادی (۱۱ دی ۱۴۰۰ تا ۱۱ فروردین ۱۴۰۱) در اتحادیه اروپا در شرایطی است که، نرخ اجاره بها در مناطق شهری ایران در فاصله زمستان ۱۳۹۹ تا فصل مشابه سال ۱۴۰۰ معادل ۲۸.۱ درصد افزایش یافته بود
این خبرگزاری به نقل از کارشناسان نوشته، اجارهبها در تهران در برخی موارد تا ۱۰۰ درصد درآمد یک خانوار را به خود اختصاص میدهد. معلوم نیست این خانوادهها پس از پرداخت اجارهبها چگونه زندگی میکنند.
یک کارشناس بازار مسکن گفت: گذشته از آنکه به دلیل نوسان شدید قیمتها متقاضیان مصرفی توان خرید خانه را از دست دادهاند افزایش تا ۵۵ درصدی قیمت نهادههای ساختمانی، بخش تولید مسکن را دچار بحران کرده و بسیاری از سازندگان که واحدهای خود را قبل از سال ۱۳۹۷ پیشفروش کرده بودند، به دلیل آنکه اجازه تعدیل قیمت را نداشتند ورشکست شدند.
بررسیهای میدانی از کسادی معاملات و به تبع آن ثبات نسبی قیمت مسکن در تیرماه حکایت دارد؛ این افت پس از آن رخ داد که اردیبهشت و خرداد، معاملات در بازار مسکن افزایش یافته بود.