مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
گزارش نشان میدهد رویارویی ایران و آمریکا وارد مرحلهای خاکستری میان جنگ و مذاکره شده است؛ مرحلهای که در آن گفتوگوهای غیرمستقیم، فشار اقتصادی، تهدید نظامی و محاسبات منطقهای همزمان جریان دارد. واشنگتن بهدنبال فرسایش تدریجی ایران است، اما تهران با مقاومت، مانور دیپلماتیک و حفظ اهرمهای قدرت تلاش می کند از تسلیم پرهیز کند.
کاری که ترامپ میخواهد انجام دهد این است که کشتیهای خالی را که از اقیانوس هند و دریای عمان وارد خلیجفارس و خارک میشوند تا نفت خام پر کنند را مجبور به عقبنشینی کند و اجازه ورود را محصور کند. این همان کاری است که اخیرا با محاصره دریایی شروع شده و در حال تشدید است.
گزارشها نشان میدهد مذاکرات پشتپرده ایران و آمریکا بر یک روند مرحلهای متمرکز شده و محور نخست آن بازگشایی تنگه هرمز است. تهران همزمان با تکیه بر دیپلماسی فرسایشی و خرید زمان، تلاش میکند فشار اقتصادی و محاصره دریایی را کاهش دهد و پروندههای پیچیدهتر مانند موضوع هستهای را به مراحل بعدی موکول کند. در این میان، سفرهای عباس عراقچی و چرخش بهسوی روسیه، نشاندهنده تلاش ایران برای بینالمللیسازی بحران و افزایش قدرت مانور در برابر واشنگتن است.
نویسنده مقاله، تهاجم مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران را مرحلهای خطرناک از جنگی چندلایه توصیف میکند که همزمان با تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش تنش جریان دارد. در این روایت، ایران با بستن تنگه هرمز، فعالسازی شبکههای منطقهای و استفاده از میانجیگری غیرمستقیم، تلاش میکند میدان جنگ را به اهرمی برای چانهزنی تبدیل کند. «دیپلماسی زعفران» به معنای ترکیب صلابت، انعطاف، ایجاد بنبست برای طرف مقابل و تبدیل بحران نظامی به فرصت مذاکره معرفی شده است.
این گزارش بر چرخش راهبردی واشنگتن در قبال تهران حکایت دارد؛ چرخشی که پرونده ایران را از مسیر دیپلماسی به اتاق عملیات، محاصره مالی و گزینههای نظامی منتقل کرده است. بحران تنگه هرمز، پرونده هستهای و فشار اقتصادی در چارچوبی واحد دیده میشوند. همزمان، دولت ترامپ نگران «درگیری منجمد» و هزینههای داخلی جنگ است؛ زیرا افکار عمومی آمریکا بیش از مداخله خارجی، بر اقتصاد، تورم و هزینههای زندگی تمرکز دارد.
احتمال وقوع جنگ پایین نیست. اتفاقا این بار احتمال جنگ در محدوده خلیجفارس بالا است. درواقع اگر جنگی رخ دهد، جنگ در محدوده دریای عمان محتملتر است تا مثل دفعه پیش در محدوده ساختمانهای شهری و مراکز و ساختمانهای اداری. اما اگر جنگ در محدوده دریای عمان و خلیج فارس هم رخ دهد، به خوبی میدانند که پاسخی که از سوی ما داده خواهد شد به این شکل است که کشورهای حاشیه خلیج فارس را به زمان ماقبل تاریخ خواهد برد.
بنبست آمریکا و ایران بر سر تنگه هرمز اکنون به جنگ ظرفیتهای نفتی رسیده است. واشنگتن امیدوار است محاصره دریایی، با پر کردن ذخایر نفت ایران، تهران را به کاهش تولید و عقبنشینی وادار کند. اما ایران با استفاده از نفتکشهای قدیمی، مخازن خشکی و تجربه دورههای تحریم، تلاش می کند فشار را مدیریت کند. همزمان، متحدان آمریکا در خلیج فارس نیز با توقف گسترده تولید و خطر آسیب بلندمدت به میادین نفتی روبهرو شدهاند.
دونالد ترامپ همزمان با بررسی طرحهای تازه برای حملات «کوتاه و قدرتمند» علیه ایران، تلاش میکند بحران هرمز را به اهرمی برای فشار نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک تبدیل کند. واشنگتن با ایجاد «ائتلاف آزادی کشتیرانی» تلاش می کند محاصره دریایی را به مطالبهای بینالمللی تبدیل سازد. با این حال، تحلیلگران معتقدند فشار نفتی آمریکا لزوماً ایران را به نقطه تسلیم نمیرساند؛ زیرا تهران ظرفیتهایی برای مدیریت کاهش صادرات و تحمل فشار اقتصادی دارد.