مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران وارد مرحلهای پراضطراب و شکننده شده است؛ مرحلهای که در آن سه دستورکار متضاد مسیر تحولات را تعیین میکند. واشنگتن میان بازگشت به جنگ و حرکت بهسوی محاصره اقتصادی مردد است و هدفش مهار قدرت ایران، حفظ نفوذ در خلیج فارس و جلوگیری از نفوذ چین است. اسرائیل برنامه موشکی ایران را تهدیدی وجودی میداند و تهران نیز حفظ بازدارندگی و توسعه توان نظامی را شرط بقای خود تلقی میکند.
تعلیق ناگهانی «پروژه آزادی» از سوی ترامپ، نشانهای از تلاش واشنگتن برای ایجاد فضای تنفس در مذاکرات با تهران ارزیابی میشود. ایران تأکید دارد تنها توافقی عادلانه و جامع را میپذیرد؛ توافقی که حقوق هستهای، رفع تحریمها و آزادسازی داراییها را دربرگیرد. همزمان، بحران تنگه هرمز، فشار بازار انرژی و ملاحظات انتخاباتی آمریکا، دو طرف را به نقطهای حساس رسانده است؛ جایی که دیپلماسی، محاصره و تهدید نظامی همزمان پیش میروند.
پرونده ایران بار دیگر در نقطهای حساس میان دیپلماسی و اقدام نظامی قرار گرفته است. واشنگتن با فشار بر تهران برای انتقال اورانیوم غنیشده، محدودسازی تأسیسات هستهای و تضمین امنیت تنگه هرمز، مسیر مذاکرات را سختتر کرده است. همزمان، بحث درباره حمله محدود، تغییر نام عملیات نظامی و هماهنگی بیشتر آمریکا و اسرائیل، نشانه تشدید فشار است؛ اما تحلیلگران هشدار میدهند این مسیر میتواند به چرخهای تازه از بحران، بیثباتی و فرسایش منطقهای منجر شود.
پس از پاسخ منفی ایران به پیشنهاد آمریکا، کاخ سفید با سه مسیر دشوار روبهرو شده است: بازنگری در نقش میانجیگری پاکستان و فعالسازی متحدان عربی، تشدید فشار نظامی و محاصره دریایی، و حتی بازتعریف حقوقی جنگ با نام عملیاتی تازه. همزمان، تندروهای جمهوریخواه خواستار تشدید حملاتاند، در حالیکه دموکراتها بر دیپلماسی تأکید دارند. تحلیلگران نیز این کارزار را نمونهای از شکست راهبردی واشنگتن در برابر ایران میدانند.
یک روزنامه نگار نوشت: اسرائیل برای ضربه زدن به ایران عجله دارد و ممکن است به ترور شخصیتهای مهم روی بیاورد.
گزارش القدس العربی از بحثهای گسترده در محافل فکری آمریکا درباره پیامدهای جنگ ایران حکایت دارد؛ جنگی که به روایت رابرت کیگن، به شکست راهبردی واشنگتن انجامیده است. پس از ناکامی در تغییر نظام ایران، دولت ترامپ به محاصره دریایی و فشار اقتصادی روی آورده، اما این مسیر خطر تشدید بحران انرژی و فرسایش اعتماد متحدان را افزایش داده است. همزمان، نقش چین در پرونده ایران، هرمز و رقابت هژمونیک با آمریکا برجستهتر شده است.
مقاله از تردید دونالد ترامپ میان حمله دوباره به ایران و ادامه مسیر دیپلماسی روایت میکند. اگرچه آمریکا برای آغاز عملیات نظامی آماده بود و طرحهای حمله چندمرحلهای علیه ایران همچنان روی میز قرار دارد، فشار قطر، عربستان، امارات و دیگر کشورهای خلیج فارس باعث تعویق اقدام فوری شد. نگرانی اصلی، واکنش تلافیجویانه ایران و تهدید پایگاهها و زیرساختهای انرژی منطقه است. همزمان، مذاکرات هستهای همچنان در بنبست غنیسازی باقی مانده است.
گزارش فارنپالیسی تأکید میکند پرسش درست درباره ایران، این نیست که «جمهوری اسلامی چه میخواهد؟»، بلکه این است «ایران تاریخی چه میخواهد؟». به باور نویسنده، رفتار راهبردی ایران ریشه در جغرافیا، حافظه تاریخی مداخله خارجی و باور به ضرورت بازدارندگی فرامرزی دارد. از هرمز تا برنامه هستهای و شبکه منطقهای، تهران فشار خارجی را با تغییر زمین بازی پاسخ میدهد. بنابراین، مطالبه برچیدن بازدارندگی ایران، از نگاه تهران، درخواست پذیرش ضعف و دعوت به مداخله است.