وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتاللهالعظمی امام خامنهای، فراتر از یک سوگواری ملی، رویدادی با ابعاد عظیم بینالمللی است. شخصیت جامعالاطراف و رهبری حکیمانه ایشان، مرزهای جغرافیایی را در نوردیده و دلهای پرشماری را در سراسر گیتی، جهان اسلام و بویژه در عمق راهبردی جبهه مقاومت شیفته خود ساخته بود.
در این چند روز جهان شاهد وداع مردم ایران با پیکر رهبری شهید بود. غم، اندوه و خشم در چشمان مردان و زنان حاضر در روزهای گذشته در مصلی و امروز در خیابانهای تهران هنگام تشییع مشهود بود.
ریشه عصبانیت ترامپ در قبال ایران که در کلمات اهانت امیز و کینه توزانه اش تجلی پیدا کرد صرفا به تحولات تنگه هرمز باز نمی گردد که به نظر می رسد بازتاب جهانی همبستگی مردم ایران و عراق در بدرقه امام مجاهد شهید در خشم او بی تاثیر نباشد.
در پی تکرار ادعاهای مقامهای انگلیسی علیه ایران، سفیر این کشور در تهران به وزارت امور خارجه احضار شد و اعتراض رسمی ایران نسبت به آنچه اتهامزنی بیاساس و رویکرد خصمانه لندن عنوان شد، ابلاغ شد.
بهرغم تفاهم میان ایران و آمریکا، متأسفانه هنوز تنشهای نظامی در خلیجفارس و درگیریهای پراکنده همچنان ادامه دارد. اگرچه این تفاهم از شدت رویارویی مستقیم دو طرف کاست اما خیلی زود مشخص شد که اختلافات، ابعاد جدیدی علاوه بر پرونده هستهای نیز یافته است.
«حماسهی تهران و قم، در کربلا به اوج شکوه رسید؛ جایی که سیل چهار میلیونی مردم عراق، خیابانها را به دریای سوگ بدل کرد. نجف و کربلا با وداعی بینظیر، پیکر «رهبر شهید» را بدرقه کردند تا خورشید انقلاب، پس از زیارت امیرالمؤمنین و سیدالشهدا، راهی مشهدِ الرضا شود؛ وداعی که مرزها را درنوردید و پیوند دو ملت را جاودانه ساخت.»