برچسب اهورا نصرالهی

«گروهی پارتیزانی تصمیم می‌گیرند تا به سلطه‌ی ابرقهرمانان پایان بخشند.» این خلاصه داستان سریال The Boys بود که بسیاری را هیجان‌زده کرده بود. سریالی که می‌توان گفت جای قهرمان و شرور را عوض کرد. در داستانی که طبق کلیشه‌ها هوملندر باید شخصیت خوب داستان و بوچر منفی می‌شد، این بار قضیه فرق می‌کرد و در طول چهار فصل، شاهد حمام خونی بودیم که دو جبهه سعی می‌کردند به هر طریقی شده، یکدیگر را نابود و به قول خودشان "آمریکا را نجات دهند". فصل چهارم در حالی که سعی می‌کرد با شوخی و هجوی ضعیف موضع ضدجمهوری‌خواهانه خودش را نشان بدهد، در دو قسمت آخر با جدیتی هرچه تمام‌تر و تمرکز کمتر بر روی طنز تاریکش و لحظات شوکه کننده‌، توانست به نوعی به هدف خودش برسد. دو قسمتی که همانند ریخته شدن ناگهانی آبی سرد بر روی بدن هستند. همراه ویجیاتو برای نقد قسمت هفتم و هشتم فصل چهارم سریال The Boys باشید.

باکس آفیس در حال گذراندن تابستان عجیبی است. در ماه ژوئن، حال و هوای سینمارویان چیزی شبیه به موقعیتی آخرالزمانی بود و سینماهای زنجیره‌ای و استودیوهای بزرگ زیر نور عملکرد بلاک باسترهای ضعیف و لیست کوتاه فیلم‌ها، شعار "فقط تا بیست و پنجم طاقت بیار" را سرلوحه کار خود قرار دادند. (از یاد نبرید که عامل اصلی این برنامه ضعیف اکران فیلم‌ها به اعتصاب کارمندان هالیوود برمی‌گردد، وقتی که این استودیوهای شناخته شده روند خیره کننده‌ای که پدیده باربنهایمر آن را به وجود آورد، از بینش بردند.) موضوع دلسرد کننده، این است که برخی از فیلم‌های شکست خورده از جمله The Fall Guy و Furiosa، از سوی منتقدان و تماشاچیان به یک اندازه تمجید شدند، اما نتوانستند آن تاثیر را بر روی افراد بیشتری بگذارند. احتمال دارد که تاریخ با Furiosa مهربان‌تر رفتار کند، اما تا به الآن، آخرین شاهکار جورج میلر نمادی از مشکلات حاکی در باکس آفیس است. و سوالی که پیش آمده اینجاست: آیا ددپول و ولورین می‌تواند تابستان و حتی هالیوود را نجات بدهند یا نه؟

در روز‌های اخیر، فصل چهارم سریال «The Boys» پس از فرازها و نشیب‌ها، به اتمام رسید. سریال «پسران» به عنوان یک اثر ابرقهرمانی محبوب، با اقتباس از مجموعه کتاب‌های مصور گارث انیس با همین نام، فوراً ستون‌های اصلی این ژانر را دگرگون کرد، و تصویر ناجیان قدرتمند بشریت را در لباس‌های تنگ بدن نمای آنها تخریب و همچنین مدل جدیدی از آثار ابرقهرمانی را برای رقبا ایجاد کرد.چهار فصل سریال بسیار موفق بوده و نکته جالب اینجاست که هر یک از آنها به اندازه کافی اپیزودهای تکان دهنده، دیوانه‌کننده و به یاد ماندنی داشتند که می‌خواهید با لبخند و هیجان در مورد آنها صحبت کنید، از پیچش‌های داستانی کاملا غیرمنتظره و بی رحمانه تا انفجار سرها، رابطه‌های جنسی ابرقهرمانی خارج از مدار و ورود به یک پایگاه نظامی مخفی شوروی.

سفر طولانی به دل قرون وسطی، افسانه‌ها و شوالیه‌های شجاع‌دلجنگجویان زره به تن، جنگ‌های پی در پی، مبارزات بین خاندان‌ها برای به دست آوردن تخت سلطنتی و میل بی‌پایان شاهان برای کشورگشایی، اولین عباراتی هستند که پس از شنیدن قرون…

مسئله دوستان خیالی، یکی از پدیده‌های روانشناسی و از موضوعات جذاب نویسندگان برای خلق سناریوهای خاص در آثار سینمایی و تلویزیونی‌شان است. از بینگ بانگ Inside Out بگیرید تا آن قسمت مورمورکننده Supernatural که جلوه‌ای ترسناک به موضوع دوست خیالی داد. حال در سالی که فیلم IF جان کرایزینسکی توانسته به اثری بامزه و دوست داشتنی درباره دوستان خیالی تبدیل شود، انیمه The Imaginary نگاهی عمیق‌تر، زیباتر و گاهاً ترسناک به این موضوع انداخته و می‌توانیم آن را به یکی از پدیده‌های نتفلکیس بدانیم. اثری که لیاقت بیشتر دیده شدن دارد، اما چرا؟ چه چیزی این انیمه را خاص کرده است؟ همراه ویجیاتو برای نقد انیمه The Imaginary باشید.

بار اولی که اسم انیمیشن Sausage Party به میان آمد، این نام سازندگان و صداپیشگان اثر بود که آن را به اثری به شدت موردانتظار تبدیل کرد. زمان زیادی گذشته بود که انیمیشن بزرگسالانه پر تب و تابی به باکس آفیس نیامده بود و سث روگن و ایوان گلدبرگ قرار بود آن سبک گروتسک خودشان را در انیمیشن پیاده کنند. در نهایت، با اثری رو به رو شدیم که بسیاری را خنداند و بسیاری را نیز ناامید کرد. اثری که تنها به لطف صداپیشگان مطرحش (از ادوارد نورتون بگیرید تا بیل هیدر، سلما هایک تا کریستن ویگ) توانست از آن افتضاح مطلق بودن فاصله بگیرد. حال دوباره سث روگن و ایوان گلدبرگ آمده‌اند تا به داستان مواد غذایی پر و بال بیشتری بدهند. سریالی که کسی انتظارش را نداشت. اما آیا Foodtopia اثر خوبی است یا خیر؟ در ادامه با نقد سریال Sausage Party همراه ویجیاتو باشید.