برچسب اهورا نصرالهی

چقدر از کار اداری متنفر هستید؟ جواب شما را نمی‌دانم اما به شخصه، کافی است به من بگویند فلان کار نیاز به پر کردن یک سری برگه دارد و من تا زمانی که آن‌ها را تحویل بدهم، چندین سکته را رد خواهم کرد! تری گیلیام نیز انگار یک روزی، از دست این همه برگه پر کردن و کاغذبازی‌های بی‌مورد خسته شده و تصمیم گرفت فیلمی بسازد که نه تنها این موضوع، بلکه نظام‌های ناکارآمدی که ادعای بی‌نقص بودن دارند را مورد تمسخر قرار دهد و همچنین، کنایه‌هایی به این زندگی صنعتی بزند. فیلم Brazil، از آن دسته آثار علمی تخیلی خاصی است که یکی از خاص‌ترین پادآرمان‌شهرهای دنیای سینما را دارد. با نقد فیلم Brazil همراه ویجیاتو باشید.

اغلب انیمه‌های سریالی، شامل قسمت‌های فیلر هستند که از خط داستانی اصلی انشعاب می‌گیرند و بعضی اوقات، تجربه‌ای ناخوشایند برای بیننده محسوب می‌شوند. هرچند، بعضی از انیمه‌ها هستند که به بدون فیلر بودن خود مشهور شده‌اند و بر روی هسته اصلی داستان تمرکز می‌کنند. غالب این سریال‌ها روایتی در هم تنیده دارند که مخاطب را بدون هیچ حواس پرتی، درگیر خود می‌کنند و تجربه‌ای لذت بخش را فراهم می‌کنند.

اگر دنبال چیزی باشید مدام هیجان زده‌تان کند و به لبه صندلی‌تان بکشاند، ژانر بازی بقا همواره یک گزینه مناسب محسوب می‌شود. موفقیت‌های مداوم در چالش‌ها و لحظات پر تب و تاب قطعاً هر هواداری را از ابتدا تا انتها جذب می‌کند. Squid Game با آنکه انیمه نیست، اما موفقیت جهانی اخیر آن قطعاً در محبوبیت آن دخیل بوده است. حال بدون هیچ توضیح اضافه‌ای، بیایید به لیستی از بهترین پیشنهادات مربوط به انیمه های ژانر بقا بپردازیم که به راحتی نمی‌توانید آن‌ها را رد کنید. با ویجیاتو همراه باشید.

هم شما به خاطر دارید، هم من. زمانی، وقتی اعلام می‌شد قرار است از فلان اثر محبوب یک بازسازی صورت بگیرد، همه هیجان زده می‌شدند تا کتاب، فیلم و انیمیشن موردعلاقه خود را در قالبی جدید ببینند. از ارباب حلقه‌ها بگیرید تا هری پاتر، آثاری که توانستند نشان بدهند در دیگر قالب‌ها هم حرفی برای گفتن دارند. اما امروزه که رسانه مین استریم، فرمول زده شده، دیگر خبر بازسازی و اقتباس مخاطبان را هیجان زده نمی‌کند. مثال اخیر آن، همین آواتار: آخرین بادافزار است. فارغ از آنکه اثر در برابر نسخه انیمیشنی هیچ است، اما چرا به خودی خودش به شدت اثری فراموش شدنی است؟ همراه ویجیاتو باشید.

نمیدانم آیا شما هم همچین حسی را تجربه کرده‌اید یا خیر. حسی که بعد از دیدن یک اثر فوق العاده دارید. اثری که تمامی جنبه‌هایش روحتان را لمس می‌کند و به متانت دست شما را گرفته و به دنیای بی‌نظیر و بی‌کران هنر می‌برد. اما نکته غافلگیر کننده اینجاست که این قضیه درباره آثار فاجعه، آشغال و چرک نیز صدق می‌کند! آثاری که به غایت افتضاح هستند که روحتان را می‌مکند و بی‌جان رهایتان می‌کنند. دنباله کله کدو نیز بدین شکل بود. اثری بی‌نهایت افتضاح که از هر لحاظ شکنجه‌ای فراموش نشدنی است. همراه ویجیاتو باشید.

اکثر اوقات، وقتی قرار است کاری به عرضه در بیاید، تهیه کنندگان استودیو یا استودیوهای مربوطه اثر نهایی را بررسی می‌کنند. گاه ممکن است تهیه کنندگان آدم‌های خوبی باشند و راهنمایی‌های خوبی را ارائه دهند و گاه برعکس. مخصوصاً تهیه کنندگان استودیوهای بزرگی که شده بارها و بارها اثر را پس بزنند و درخواست کار قوی‌تری را بدهند. و سوالی که ایجاد می‌شود، این است که چه آدم‌هایی تهیه کنندگان دو اثر اخیر Megamind بودند که اجازه پخش چنین فاجعه‌ای را دادند؟ جواب سوال فعلاً مبهم است. اما چرا سریال Megamin Rules هیچ تلاشی برای بهتر شدن نمی‌کند؟ برای رسیدن به این جواب، همراه ویجیاتو باشید.