مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
یکبار در کافیشاپی در شهر برزیلیا نشسته بودم، یکسرخپوست برزیلی نزدیکم شد و گفت: میتوانم شما را به نوشیدن یکقهوه دعوت کنم؟ قبول کردم. پرسید: اهل کجایی؟ گفتم ایران. با تعجب نگاهم کرد و گفت: تو باید احمق باشی که بهشت عدالت خمینی را رها کردی و به جهنم آمدی! اگر ما سرخپوستها رهبری مثل خمینی داشتیم، اینطور اسیر اشغالگران سرزمینمان نبودیم.
گروه اندیشه: دکتر محمدرضا جوادی یگانه، جامعهشناس، در این یادداشت که در جماران منتشر شده، «ایده خیابان» را بازگشت به ریشههای مردمی انقلاب اسلامی برای عبور از بحرانهای سخت میداند. او معتقد است ترکیب نهادهای سنتی و انقلابی مانند هیأت، موکب و جبهه در بستر فضاهای عمومی، زیرساختی اجتماعی را شکل داده که تابآوری ملی را در برابر تهدیدات خارجی تضمین کرده است. نویسنده با تفکیک میان «خیابان» (مسیر حرکت) و «میدان» (گرهگاه تعامل)، میدانهای شهری را زیرساختهای برآمده از عمل مینامد که با حضور داوطلبانه مردم، محاسبات دشمن را در فروپاشی نظام بر هم زدهاند. با این حال، وی هشدار میدهد که برای حفظ این انسجام، باید از تبدیل وفاداری به «رانت» پرهیز کرد و با به رسمیت شناختن «جامعه دوم» (منتقدان)، فضایی برای مشارکت همهجانبه «به نام ایران» فراهم آورد.
روز جمعه، ۱۵ دانشجوی ایرانی بهعنوان اعتراض به قتل عام ۷۳ تن از فعالین سیاسی، سفارت ایران در ایتالیا را اشغال کردند. ایندانشجویان خواستار آزادی ۱۰۰ هزار زندانی سیاسی محبوس در زندانهای ایران هستند.
وزارت فرهنگ و هنر به فیلمسازان ابلاغ کرده بود انتقاد از پلیس، دکتر، مجلس، وکیل و ... در فیلمهایشان نباشد. وجود هرچیز دیگری غیر از اینموارد در فیلمها مسالهای نداشت و فیلمسازانی که اینفرمول را در نظر میگرفتند، آزاد بودند هرچه میخواهند بسازند و کسی کارشان نداشت.
گروه اندیشه: «انقلاب پرچم؛ روایت یک بیداری و همدلی ملی و مردمی طیفهای مختلف جامعه»، نوشته اکبر صحرایی نویسنده و پژوهشگر ادبیات جنگ در روزنامه ایران، منتشر شده است. صحرایی در مقدمه نوشته اش آورده است: «زمانی که خبر شهادت رهبر عزیزمان اعلام شد، بسیاری انتظار داشتند جامعه دچار آشفتگی و از همگسیختگی شود. اما آنچه رخ داد، پدیدهای متفاوت را در برابر دیدگان رسانههای خارجی و حتی دشمنانمان قرار داد. از همان صبح روز بعد، نوعی خروش مردمی شکل گرفت؛ حرکتی که من برای توصیف آن از تعبیر «انقلاب پرچم» استفاده کردم. تعبیری که طی روزهای گذشته آن را در جمع دوستان و همکاران نویسنده هم مطرح کردم و معتقدم شاید لازم باشد درباره آن بیشتر کار شود. پرچمی که مدتی پیش در برخی تجمعات خارجی دشمنان و حتی ناآرامیهای دی که به تحریک صهیونیستها به درگیری کشیده شد، بیمهری دید؛ با شهادت رهبر انقلاب، با جدیت و عشقی بیش از پیش برافراشته شد و به نشانهای از همبستگی بدل شد. پرچم ایران عزیز اسلامیمان به خونخواهی رهبر معظم انقلاب و شهدای جنگ رمضان، به تجمعات مردمی راه یافت و امروز بیش از هر زمان دیگری به نمادی از هویت جمعی تبدیل شده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید:
پیش نمیآید که با همانسرعت و همان دایو انگل مد نظر روی هدف باشی. خدای گانری هم نمیتواند؛ آن هم وسط میدان جنگ! در رِنج (میدان تیر) میشد؛ آن هم با تمرینات زیاد. ولی آنجا که اولین بارم بود در عمرم در منطقه جنگی، بمب جنگی میزدم، دیدم روی هدف هستم! فشار روحی اش هم بماند! بر حسب اتفاق یا اینکه شاید عمر آننیروها سر آمده بود، تمام شرایط من مناسب بود.
فرصت خوبی بود. با آجر و سنگ شروع به مقابله کردیم. در حملات خیابانی گاه به جلو و گاه به عقب کشیده میشدیم. در این بین پسر جوانی که کت و شلوار مشکی ولی خاکآلود به تن داشت و شعار میداد، ناگهان تیری به دهانش خورد و از پشت گردنش خارج شد. دهانش پر خون شد و به زمین افتاد. به طرف او دویدیم و به کنار خیابان کشیدیمش.
علاوه بر اقدامات امنیتی و نظامی، یکی از محورهای مهم مدیریت بحران از سوی رهبری، توجه به مسائل اقتصادی و اجتماعی مردم بود. امام خامنهای با تأکید بر لزوم حل مشکلات اقتصادی از جمله بیکاری، تورم و فساد اقتصادی، سیاستهایی را برای ایجاد عدالت اجتماعی در دستور کار قرار دادند. این سیاستها در درازمدت موجب کاهش نارضایتیها و تقویت پایههای نظام جمهوری اسلامی شد.