گروه اندیشه: دکتر محمدرضا جوادی یگانه، جامعهشناس، در این یادداشت که در جماران منتشر شده، «ایده خیابان» را بازگشت به ریشههای مردمی انقلاب اسلامی برای عبور از بحرانهای سخت میداند. او معتقد است ترکیب نهادهای سنتی و انقلابی مانند هیأت، موکب و جبهه در بستر فضاهای عمومی، زیرساختی اجتماعی را شکل داده که تابآوری ملی را در برابر تهدیدات خارجی تضمین کرده است. نویسنده با تفکیک میان «خیابان» (مسیر حرکت) و «میدان» (گرهگاه تعامل)، میدانهای شهری را زیرساختهای برآمده از عمل مینامد که با حضور داوطلبانه مردم، محاسبات دشمن را در فروپاشی نظام بر هم زدهاند. با این حال، وی هشدار میدهد که برای حفظ این انسجام، باید از تبدیل وفاداری به «رانت» پرهیز کرد و با به رسمیت شناختن «جامعه دوم» (منتقدان)، فضایی برای مشارکت همهجانبه «به نام ایران» فراهم آورد.
****
-رئیسینژاد، آرش (۱۴۰۴) «سیاست شهادت آیتالله خامنهای» ترجمه جستار منتشرشده در مجله فارن پالیسی در کانال آرش رئیسینژاد. ۴ اسفند ۱۴۰۴. (لینک)
-کلاینبرگ، اریک (۱۳۹۹) .کاخهایی برای مردم: زیرساختهای اجماعی، مبارزه با نابرابری و قطبی شدن و افول حیات مدنی. ترجمه حسین ایمانی جاجرمی. تهران: شیرازه کتاب ما.
Latham, A., & Layton, J. (۲۰۱۹). Social infrastructure and the public life of cities: Studying urban sociality and public spaces. Geography Compass, ۱۳(۷),
۲۱۶۲۱۶