برچسب امیر پریمی

رابرت زمکیس در «اینجا»، بر اساس رمان گرافیکی تحسین‌شده ریچارد مک‌گوایر، قصد دارد گذر زمان و ناپایداری زندگی بشر را از طریق ساختار روایی جسورانه بررسی کند. با رویکرد داستان‌سرایی غیرخطی و جلوه‌های بصری پیشرفته، از جمله استفاده گسترده از فناوری دیجیتال پیری زدایی، این فیلم به‌طور بلندپروازانه هزاره‌ها را در بر می‌گیرد تا وقایع مرتبط با یک قطعه زمین را روایت کند. این فیلم با بازی بازیگران برجسته‌ای از جمله تام هنکس، رابین رایت، پل بتانی و کلی ریلی، باید روی کاغذ، مراقبه‌ای عمیق در مورد ارتباط و تاریخ بشر باشد. با این حال، در حالی که فیلم از نظر بصری چشمگیر و از نظر مفهومی جسورانه است، ولی فقدان طنین احساسی و اجرای ناهماهنگ آن مانع از دستیابی به اهداف عالی خود می‌شود. در ادامه با نقد فیلم Here همراه ویجیاتو باشید.

به تخیل خود اجازه دهید تا در ماجراهایی دلربا به انسان‌ها، غول‌ها و ترول‌ها بپیوندد!داستان‌های مربوط به غول هایی که قبل از ظهور مردم در زمین زندگی می‌کردند در قصه‌های فولکلور و محلی مردمان مختلف وجود دارد. اما این شخصیت‌های…

در دنیای سینما ژانر وحشت از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و یکی از موثرترین جهت گیری‌های آن «وحشت در فضای محدود» است که به آن کلاستروفوبیا یا تنگناهراسی نیز می‌گویند. این تکنیک فضایی از ناامیدی و ترس را ایجاد می‌کند، جایی که شخصیت‌ها خود را از نظر فیزیکی منزوی می‌بینند و مجبور می‌شوند با ترس‌های روانی و درونی خود روبرو شوند. اکنون ما در این فهرست منتخب ویجیاتو به تعدادی از فیلم‌هایی می‌پردازیم که می‌توانند باعث ایجاد کلاستروفوبیا در بیننده شوند.

«فندق شکن‌ها» اثر دیوید گوردون گرین، یک کمدی-درام با بازی بن استیلر است که تلاش می‌کند پیوند صمیمانه خانوادگی را با طنز تند و تیز ترکیب کند، اما در نهایت در هر یک از این دو جبهه شکست خورده است. در حالی که استعداد استیلر به‌عنوان یک بازیگر کارکشته، گاه به گاه لحظه‌های شیرینی را به ارمغان می‌آورد، ولی فیلم زیر بار فیلمنامه‌ای نازک، لحن ناهموار و داستان‌گویی کلیشه‌ای کمر خم می‌کند. فیلم Nutcrackers به ​​کارگردانی گرین که بیشتر به خاطر تجربه ژانر‌های متفاوت (سه‌گانه احیا شده مجموعه فیلم اسلشر هالووین) و نویسندگی برخی آثار کمدی شناخته می‌شود، اثری فرمولی و تجربه‌ای فراموش‌شدنی و از هم گسیخته را برای تماشاگران به ارمغان می‌آورد.

«باربنهایمر» سال گذشته آنقدر تأثیر قوی بر جهان و صنعت سینما گذاشت که هنوز خاکستر این انفجار بازاریابی ننشسته است. سال گذشته دو چیز را ثابت کرد: اول، هالیوود به شدت در تلاش است تا به طور مصنوعی «باربنهایمر» را تکرار کند، و دوم، نمی‌تواند این کار را انجام دهد. براین اساس ما در این مطلب ویجیاتو، متعهد شدیم که جالب‌ترین و در برخی موارد برجسته‌ترین نمونه‌ها را در این دایره بررسی کنیم که چگونه استودیوها فیلم‌های خود را تبلیغ می‌کنند و طنز به طور کلی و میم‌ها به‌طور خاص چه نقشی در این کار دارند.

فیلم «هیئت منصفه شماره ۲» یا Juror #2 از کلینت ایستوود ۹۴ ساله، گواهی بر توانایی این فیلمساز در بافتن اخلاق شخصی با ناکارآمدی سیستمی آمریکاست؛ این یعنی کارگردان یک تریلر قانونی را ارائه می‌دهد که به همان اندازه که اثری درونگراست، همزمان فیلمی دلهره‌آور و تعلیق آمیز است. با فیلم‌نامه‌ای ظریف از جاناتان آبرامز و گروه بازیگران ستاره‌ به رهبری نیکلاس هولت، تونی کولت و جی.کی. سیمونز. به طور کلی این فیلم مضامین گناه، عدالت، و رستگاری را در یک روایت محکم ساخته شده در پس زمینه یک محاکمه قتل پرمخاطب در ساوانا جورجیا در آمریکا نشان می‌دهد.

آینده دنیای سینمایی مارول و دی سی جالب به نظر می‌رسد. هر دو جهان به عنوان دو ستون فرهنگ عام مخاطبان معاصر جهانی به نظر دائماً در حال تکامل هستند و مسیرهای متفاوتی را دنبال می‌کنند - یکی به سوی جهانی منسجم‌تر و یکپارچه‌تر، دیگری به سمت پروژه‌های جاه طلبانه و فردی. اگرچه MCU در طول سال‌ها توانسته است پایگاه محکمی ایجاد کند و داستان‌های جذابی درباره ابرقهرمانان به طرفداران ارائه دهد، DC به نوبه خود وارد دوره جدیدی تحت رهبری جیمز گان می‌شود که رویکرد جدیدی را برای گفتن داستان‌هایی درباره شخصیت‌های نمادین اعلام می‌کند.

انیمیشن That Christmas یا «آن کریسمس» نتفلیکس مجموعه‌ای از استعدادها را گرد هم می‌آورد تا تابلویی از شادی تعطیلات، اشتباهات و لحظات صمیمانه انسان را به تصویر بکشد. این کمدی فانتزی کریسمسی به کارگردانی سایمون اتو در اولین فیلمش و بر اساس سه گانه کتاب محبوب ریچارد کرتیس برای کودکان، با هدف ارائه شور و گرما برای فصل سرد زمستان تولید شده است.