برچسب امیر پریمی

بیش از دو ماه گذشته، زنومورف افسانه‌ای به سینماها بازگشت تا بار دیگر ویران کند و نسل دیگری از بینندگان را بترساند. اما آیا «بیگانه: رومولوس» به عنوان جدیدترین اثر این فرنچایز سینمایی فیلم موفقی است؟! پس از بازگشت بسیار ناموفق ریدلی اسکات به مجموعه‌ای که خودش شروع کننده آن بود، آیا چیزی برای گفتن در اینجا باقی مانده است؟ در این بررسی سعی می‌کنم به این سؤالات پاسخ دهم و چند نظر برای ارائه یک زمینه گسترده‌تر اضافه کنم. در ادامه با نقد فیلم Alien: Romulus همراه ویجیاتو باشید.

امسال یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز نوشته پیتر براون در قالب یک پویانمایی تماشایی اقتباس شده است؛ انیمیشن به شدت دوست‌داشتنی «ربات وحشی» که این روزها هم بر پرده سینماست و هم نسخه نمایش خانگی آن موجود است، به طور قطع قلب بسیاری از کودکان جهان را تسخیر خواهد کرد. اما می‌توانیم با اطمینان بگوییم که حتی بزرگسالان هم چیزی برای خود در اینجا پیدا خواهند کرد. پس برای واکاوی این اثر زیبا، در ادامه شما را به خواندن نقد انیمیشن The Wild Robot در ویجیاتو دعوت می‌کنم. 

هالووین یکی از عجیب ترین تعطیلات جامعه جهانی به خصوص مردم غربی این سیاره است. جشن گرفتن چیز‌های وحشتناک و دیدن فیلم ترسناک به قصد ایجاد وحشت، در نگاه اول امری غیر منطقی به نظر می‌رسد. اما بیایید مدلی دیگر به این هنجار فرهنگی غربی نگاه کنیم؛ شاید بهترین راه برای توصیف جذابیت هالووین چیزی شبیه نشستن در داخل خانه در حالی که بیرون باران می‌بارد باشد. باران به ما یادآوری می‌کند که در خانه ای گرم و امن هستیم، اما شما هرگز نمی‌خواهید بیرون بنشینید و خیس شوید.

غرق در باران پاییزی با آثاری با چاشنی سرگرمی پاپ‌کورنیدر این فصل از سال، حس و حال پاییز و بلوز پاییزی با هم هماهنگ می‌شوند تا ما را در خانه تنها بگذارند؛ در این زمان گاهی اوقات هیچ راه حلی…

وقتی آخرین قسمت از فصل ششم «Peaky Blinders» در سال 2022 پخش شد، خیلی از مخاطبان خاص این اثر احساس کردند چیزی دوست داشتنی برای همیشه در حال پایان است. در آن سال به نظر می‌رسید ماجرا به پایان رسیده و این داستان «خانوادگی» برای همیشه از بین ما می‌رود. و اگرچه دلتنگی قلب اکثر بینندگان سریال را پر کرده بود، اما هنوز امیدوار بودند که چیز دیگری از این داستان بزرگ برای آن‌ها روایت شود.

در سال 2001، هری پاتر، شخصیت اصلی کتاب‌های فوق‌العاده محبوب جی‌کی رولینگ، به پرده سینما آمد. او محبوبیت سینمای خانوادگی را بازگرداند و به طور قابل توجهی مخاطبان فیلم فانتزی را گسترش داد. چندین نسل از تماشاگران سینما بر اساس داستان‌هایی درباره هری پاتر بزرگ شدند؛ بنابراین از لحظه خروج قطار سریع‌السیر هاگوارتز، آن‌ها همه چیزهایی را که بعد از آن دنبال می‌شد با استانداردهای پاتر مقایسه کردند.

سریال پنگوئن (The Penguin) پس از گذشت حدود دو ما نمایش خود در هشت اپیزود، سرانجام هفته گذشته به پایان رسید. اکنون می‌توانم سریال را بعد از تماشای قسمت آخر در یک کلمه توصیف کنم. به‌طور جدی، مدت‌ها بود که پایانی به این خوبی، پر از پیچ و خم و جذابیت ندیده بودم؛ سریالی که توانست با کالین فارل در قامت شخصیت اصلی از همان قسمت اول به طرز رضایت‌بخشی داستان خود را روایت کند و البته این قصه را شایسته‌ترین شکل به پایان برساند.

آخر هفته گذشته Pulp Fiction (1994) را تماشا کردم و با وجود اینکه فکر می‌کردم فیلم را خیلی خوب می‌شناسم، متوجه شدم که چیزی در آن وجود دارد، چیزی که آن را همچنان تازه و هیجان‌انگیز می‌کند که انگار بار اول آن را تماشا کرده‌ام. این به من یادآوری کرد که چرا از فیلم‌های دهه ۹۰ را دوست دارم، دهه‌ای که انقلابی را نه تنها در نحوه روایت داستان‌ها، بلکه در زیبایی‌شناسی، پویایی و ماهیت شخصیت‌ها به وجود آورد. دهه 1990 زمانی بود که سینما بر اصالت، تحریک و بازی با فرم تمرکز داشت. فیلم‌های معاصر همیشه نمی‌توانند همان تحسینی را که ساخته‌های سه دهه پیش ساخته‌اند، در ما برانگیزند.