برچسب امیر امیری

در اغلب آثارِ نمایشی، اقتباس را معادلِ برگردانِ وفادارانه‌ی یک رمان یا فیلم به صحنه می‌دانند؛ اما نخستین نکته‌ی تأمل‌برانگیز در موردِ «جای دندان پلنگ» نوشته امیر امیری، این است که نویسنده، اقتباس را نه یک تکنیکِ اجرایی، که جهان‌بینیِ اصلیِ اثر قرار داده است. در این نگاه، اقتباس دیگر به معنایِ «تغییرِ بسترِ یک روایتِ مشخص» نیست؛ بلکه به معنای «بازچینیِ حافظه‌ی جمعیِ یک سرزمین در قالبِ یک فرمِ نمایشی» تعریف می‌شود. از این منظر، اثر حاضر به جرات یکی از بلندپروازانه‌ترین پروژه‌های اقتباسِ چندمنبعی در تئاترِ معاصر ایران به شمار می‌رود؛ اثری که می‌کوشد از دلِ اسطوره، تاریخ، ادبیاتِ کهن و حتی ژانرهای عامه‌پسندِ سینمایی، ماده‌ای تازه و یکپارچه بیافریند.