برچسب امیرحسین جعفری

در قسمت قبل؛ حضور رضاخان، قدرت‌گیری جناح اصلاح‌طلب و تأثیرگذاری نمایندگان اصفهان بر مجلس ملی را مرور کردیم که درنهایت این مجلس نیز مانند دیگر دوره‌های پیش از خود نتوانست زمان مشخص را به پایان برساند و پس از ایجاد مشکلاتی در سیاست خارجی و اشغال ایران با قرارداد 1919 منحل شد. دوره پنجم مجلس شورای ملی که با فراز و نشیب‌ها و تصمیم‌های تاریخی همراه بود در تاریخ دوم بهمن 1302 با نطق برادر و جانشین احمدشاه، محمدحسن میرزا، آغاز به کار کرد. در آن زمان، سردار سپه در مقام نخست‌وزیر و حسین‌خان پیرنیا در مقام ریاست مجلس حضور داشتند. شاید از میان تمامی مجالس شورای ملی تا پیروزی انقلاب اسلامی، مجلس پنجم یکی از قابل‌بحث‌ترین و مهم‌ترین پارلمان‌های تاریخ ایران باشد. به‌جز یک تصمیم سیاسی مهم، دیگر مصوبات مجلس پنجم عمدتا اقتصادی و در راستای اختصاص بودجه‌های مختلف بوده است.

بامداد جمعه بود که خبر بستری‌شدن حضرت آیت‌الله یوسف صانعی، در اثر زمین‌خوردگی در منزل و مصدومیت شدید و شکستگی لگن و دست چپ روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت. ایشان بلافاصله به بیمارستانی در قم منتقل شده و تحت آزمایش‌های لازم و مقدماتی برای عمل جراحی قرار گرفتند. ساعتی بعد حال عمومی ایشان نسبتا خوب و باثبات گزارش شد. آیت‌الله صانعی به علت نارسایی کلیوی و بالابودن کراتین، شامگاه جمعه تحت دیالیز قرار گرفتند تا در صورت بهبود علائم خونی، عمل جراحی شکستگی استخوان روی ایشان انجام شود. اما بامداد روز شنبه، ایشان دچار عارضه قلبی شدند و حدود ساعت ۸ صبح با تکرار عارضه قلبی امکان احیای ایشان محقق نشد.

جامعه ایران در طول تاریخ با مفهوم و ساختار دین پیوند دیرینه‌ای برقرار کرده که سایه آن همیشه بر سر تحولات و دگرگونی‌های کشور بوده است. پرداختن به این اصل مهم که به‌صورت عینی در جامعه ما قابل‌رؤیت است، باعث اندیشه‌ورزی، تبیین و تغییر بر اساس اقتضائات زمان و تأثیرگذاری بیشتر در میان نسل جوان خواهد شد. دین در جامعه ایران کارکردی در راستای حل مشکلات و پاسخ‌گویی به نیازهای توده مردم دارد و عملا عاملی فراتر و مشروع‌تر از قانون برای پیروی از سوی مردم است. درگذشت حضرت آیت‌الله یوسف صانعی که او را فقیه نواندیش می‌خواندند و از ایشان فتواهایی درزمینه حقوق زنان و… به‌جامانده، بحث فقه پویا را بار دیگر در محافل حوزوی بر سر زبان‌ها انداخته است.

«اعضای سازمان منافقان در 19فروردین سال 61، می‌خواستند با 13گلوله من را ترور کنند که هنوز یکی از گلوله‌ها در دستم است. آن‌ها در میدان هفت تیر از سه طرف من را محاصره کردند و تیراندازی شد؛ همان شب، رجوی در پاریس اعلام کرد ما منصوری را کشتیم، چون ضدمجاهد بود. من سال‌ها با مسعود رجوی در زندان بودم. زمینه تکبر و قدرت طلبی در او بسیار بالا بود و یک هوشمندی و موذی‌گری خاصی داشت.» اینها بخشی از خاطرات جواد منصوری، از مبارزان سیاسی قبل از انقلاب و البته نخستین فرمانده سپاه پاسداران بعد از انقلاب است. او از جمله چهره‌هایی است که چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب از نزدیک شاهد حوادث و بزنگاه‌های مختلف تاریخ سیاسی کشور بوده است. جواد منصوری در سال ۱۳۲۴ در محله صابونی‌های شهر کاشان به دنیا آمد. او دوران تحصیل را در دبستان نوشیروان و دبیرستان علوی زادگاه خود گذراند و در سال ۱۳۴۶ در زندان دیپلم گرفت.

نسل جوان جامعه ایران به علت وجود فاصله سی ساله با نسل انقلابی پیش از خود در مواجهه با تاریخ ایران و تحولات پیشین دچار گم‌گشتگی‌هایی است که تنها راه فهم عمیق آن، بازگشت به گذشته و پرسشی بدون واسطه و بی‌عینک قضاوت، از شاهدان وحاضران وقایع است. محمد عطریانفر، یکی از مبارزان پیش از انقلاب است که در بسیاری از وقایع و رویدادهای پیش و پس از انقلاب حضور داشته و با چهره‌های سرشناسی رفاقت و همکاری کرده است. او، زاده اصفهان و رشد یافته در خانواده‌ای مذهبی است که به قول خودش تا سال60 حتی تلویزیون در خانه نداشتند و صدای رادیو تنها برای اذان در خانه‌شان به گوش می‌رسید. نمی‌شود با او گفت‌وگو کرد و از روایت پیوستن خواهرش به سازمان مجاهدین خلق نپرسید؛ داستان خواهر و برادری که یکی در ایران ماند و با وجود انتقاداتش به کمی‌ها و کاستی‌ها از قطار انقلاب پیاده نشد و دیگری راه مبارزه مسلحانه در پیش گرفت و اکنون از سرکردگان سازمان رجوی‌هاست.

«هرکسی گفته است با صراحت می‌گویم غـلط کـرده اسـت. دروغ می‌گویند. هرکسی بگوید اعدام هویدا توسط من را دیده است، دروغ می‌گوید. من اگر حاکم شرع بودم آن فرد را حد می‌زدم. هیچ‌کس جز خدا قاتل هویدا را نمی‌شناسد. دروغ گفتن کاری بسیار غیراخلاقی است.» هادی غفاری بارها به این پرسش پاسخ داده که آیا او امیرعباس هویدا را در جلسه دادگاه کشته است یا خیر؟ او در گفت‌وگو با «اصفهان‌زیبا» هم این مسئله را رد کرده است.

در قسمت قبل خواندیم انتخابات مجلس دوازدهم شورای ملی که آخرین دوره مجلس در دوران حکومت رضاشاه بود در تاریخ 26 فروردین 1318 برگزار شد و در سوم آبان 1318 با ریاست محتشم السلطنه آغاز به کار کرد که در این دوره 137 نماینده به مجلس راه یافتند و دو تن از آنان سلب صلاحیت شدند. سیزدهمین دوره مجلس شورای ملی در 22 آبان 1320 به‌عنوان اولین مجلس دوران حکومت محمدرضا شاه در دوره حضور متفقین در ایران به ریاست محتشم السلطنه با 135 نماینده آغاز به کار کرد.

اقدام دانشجویی تسخیر سفارت آمریکا در 13 آبان 58 تحولی عظیم برای کشور ایران، ملت ایران، دانشجویان پیرو خط امام و انقلاب پدید آورد که هنوز بحث آن میان محافل سیاسی و حتی جمع‌های عامیانه غیرسیاسی داغ است و برداشت‌های بسیار متفاوتی از آن وجود دارد. محمد ابراهیم اصغرزاده آن زمان دانشجویی انقلابی بود و مدتی نیز به علت فعالیت‌هایش در زندان کمیته مشترک به سر برده بود و اقدام سیاسی‌انقلابی برای او و همفکرانش یک دغدغه اساسی به حساب می‌آمد. تسخیرسفارت آن چنان عظیم بود که دانشجویان را از یک انقلابی ساده به قهرمان توده‌ها و حرکتشان به انقلابی دیگر تبدیل شد. در گفت‌وشنودهای دانشجویان در سال‌های بعد از تسخیر سفارت این نکته روشن است که هیچ‌کدام تصوری از طولانی‌شدن تسخیر به مدت 444 روز نداشتند و این اقدام از بطن یک نگرانی تاریخی برخاسته بود.