برچسب امید درجامعه

زیستن پس از زخم / عبور از طوفان تروما؛ چگونه بدون حذف خاطرات تلخ، دوباره زندگی کنیم؟

  به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، مسعود تقی‌آبادی نوشت: کتاب «درمان تروما با رویکرد اکت» نوشته‌ راس هریس با ترجمه‌ی صدرا صمدی دزفولی، از معدود آثاری است که هم‌زمان هم به زبان علوم اعصاب، نظریه‌های دلبستگی، و مدل‌های شناختی–رفتاری سخن می‌گوید و هم به زبان ساده‌ی اتاق درمان؛ جایی که یک انسان آسیب‌دیده مقابل درمانگر نشسته و از خودش می‌پرسد: «آیا من فراتر از این تروما هستم؟»

امید به مثابه فرایند زنده اجتماعی / کتاب «امید در تاریکی» اثر ربکا سولنیت

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین‌واندیشه ایبنا، الهام عبادتی نوشت: کتاب «امید در تاریکی: تاریخ ناشنیده مردم در حرکت» (Hope in the Dark, ۲۰۰۴) اثر نویسنده و تاریخ‌نگار فرهنگی آمریکایی ربکا سولنیت یکی از مهم‌ترین متون معاصر درباره نسبت میان بحران، کنش اجتماعی و امید سیاسی است. سولنیت در این کتاب تلاش می‌کند تصویری متفاوت از تاریخ و سیاست ارائه دهد؛ تصویری که در آن، تغییرات اجتماعی بزرگ نه از بالا، بلکه از دل کنش‌های پراکنده، نامرئی و گاه نادیده گرفته‌شده مردم شکل می‌گیرد. در برابر روایت‌های بدبینانه‌ای که تاریخ را سلسله‌ای از شکست‌ها و بحران‌های بی‌پایان می‌بینند، سولنیت استدلال می‌کند که ما اغلب «نتیجه کنش‌های جمعی» را نمی‌بینیم، چون تغییرات اجتماعی معمولاً آهسته، غیرخطی و غیرنمایشی هستند.

جامعه در دوراهی خطرناک؛ چرا تاب‌آوری بدون عدالت حقوقی سراب است/ عبور از «فقط زنده‌ماندن»/آیا ساختارهای حقوقی ایران سپر بلای شهروندان هستند؟

گروه اندیشه: سیدمهرداد بنی‌هاشمی کهنگی در روزنامه شرق یادداشتی نوشته تحت عنوان «مفهوم تاب آوری اجتماعی، تعریفی جامع و سازگار با ایران». او در یادداشت خود تاکید می کند که در سال‌های اخیر، ایران با مجموعه‌ای از بحران‌های هم‌زمان مواجه شده است که هرکدام به‌تنهایی می‌توانند ثبات اجتماعی، اقتصادی و حقوقی یک کشور را به چالش بکشند از این رو تاب‌آوری اجتماعی به‌عنوان توانایی جامعه برای مقابله، سازگاری و بازسازی خود در برابر این شوک‌ها اهمیت فوق‌العاده‌ای یافته است. این یادداشت را در ادامه می خوانید:

سقوط در چاه بی‌حسی جمعی؛ نسل زد چگونه زیر آوار «نه»‌های سریالی زنده می‌ماند؟ / پشت پرده بی‌تفاوتی جوانانی که اگر اهمیت بدهند، نابود می‌شوند!

 گروه اندیشه: آنچه می خوانید، خلاصه ای برگرفته از مطلب «هیچ نسلی به اندازۀ نسل زد گوست نشده است» است که در پروندۀ شمارۀ ۳۷ مجلۀ ترجمان منتشر شده است. این مطلب به واکاوی روان‌شناختی و جامعه‌شناختی نسل زد می‌پردازد که به دلیل حجم بی‌سابقه ناکامی‌ها در روابط عاطفی، تحصیل و بازار کار، به نوعی بی‌حسی و بی‌تفاوتی مفرط روی آورده‌اند. جوانان این نسل گرچه از طریق فناوری به فرصت‌های نامحدودی دسترسی دارند، اما مواجهه روزمره با صدها ریجکتی، بلاتکلیفی عاطفی و رزومه‌های بی‌فرجام، آن‌ها را مجبور کرده تا برای حفظ سلامت روان و بقای خود، از هرگونه وابستگی و اهمیت دادن به اهداف فاصله بگیرند.

هرکس به آینده‌ی ایران می‌اندیشد باید در ترس و وحشت زندگی کند / رویکرد بدبینی امیدوارانه

گروه اندیشه: دکتر  محمدرضا تاجیک عضو هیات علمی دانشگاه، با نگارش یادداشتی در جماران، به وصف حال مردم در این روزهای تاریخی و فردای ایران پرداخته است. از نظر او ایران در مواجهه با تغییری بزرگ قرار دارد که هر لحظه اش با ترس و دلهره همراه است. اما از نظر تاجیک در این تغییرات گسترده، مهم آن است که بدانیم در فرایند این تغییر، اصحاب قدرت در کنار مردم هستند یا در مقابل آنان؟ این یادداشت را در ادامه می خوانید: