دولت از دیرباز در عرضه برخی کالاها حضور فعال دارد؛ کالاهایی که در ادبیات مصطلح استراتژیک نامیده میشوند. برای مثال، غلات و دانههای روغنی پای ثابت این کالاهای استراتژیک هستند.
یک کارشناس اقتصادی میگوید: کاهش اتکا به درآمدهای نفتی، از جمله ادعاهای تکراریست که همواره در بودجههای ادوار گذشته مطرح شده دوری از اقتصاد نفتی، جزو شعار غیر قابل حذف دولتها بود که تا به امروز محقق نشد.
علیاکبر کریمی، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس گفت: شاخص نرخ ارز است که ناپایداری آن و عدمثبات و چندنرخی بودن ارز، یکی از موانعی است که هم زمینه رانت و فساد را فراهم کرده و هم موانع و مشکلاتی برای تولیدکننده است. این چندنرخی بودن ارز باعث میشود خیلی از افراد که تولیدکننده نیستند به دنبال گرفتن ارز بروند و فضا را برای تولیدکننده واقعی تنگ کنند.
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: آنها که میگویند اگر یک ارزن روی زمین افتاده باشد، چقدر عقوبت قیامتی دارد، در روز روشن میتوانند ۱۵۰ میلیارد دلار را تحت عنوان طرحهای عمرانی بی ضابطهی تعریف شده، پودر کنند و خدا میداند این مبالغ را بین چه کسانی توزیع کردهاند.
بیکاری یکی از معضلات همیشگی اقتصاد ایران بوده و این نکته را علاوه بر آمارها، میتوان در وعدههای نامزدهای انتخاباتی مشاهده کرد. بااینحال همزمان با ابتلای اقتصاد ایران به بیکاری، شاهد عطش بازار کار برای نیروی کار خدماتی و ساده هستیم؛ این عطش برای جذب نیروی کار را میتوان در جذب سریع نیروی کار مهاجر در بازار کار مشاهده کرد.
آخرین نظرسنجی گردآوری شده، نشان میدهد که شاخص ترکیبی مدیران خرید برای کل اقتصاد ایران در آبان ماه عدد ۵۰.۹۶ گزارش شده است که در مقایسه با مهرماه، کاهش (۵۴.۱۵) داشته است.
واحد پول ایران در دوران قاجاری «قِران» نام داشت که از نقره ضرب میشد. هر قران، بیست شاهی و هر شاهی، پنجاه دینار ارزش داشت؛ یعنی هر قران برابر با هزار دینار بود.