مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
در روز گذشته، با مرکز فوریتهای پلیسی 110 تماس گرفته شد و خبر کشف جسد مثله شده در فاز سه شهرک اکباتان اعلام شد که درپی آن ماموران کلانتری ۱۳۵ آزادی در محل حاضر شده و رسیدگی به موضوع را در دستورکار خود قرار دادند. بعد از تحقیقات و انگشتنگاری مشخص شد که آن جسد متعلق به بابک خرمدین کارگردان سینما است.
هر رویداد سلامت عمومی، چالشهای ارتباطی جدیدی را به همراه میآورد، اما میتوان دروس برگرفته از بحرانهای پیشین را برای مقابله با آنها بکار گرفت. شیوع کرونا نیز سیستمهای سلامت عمومی و قابلیت ارتباط صحیح آنها با جوامع را به چالش کشیده است. چالشهایی نظیر ابهامات و ریسکهای موجود در حین بررسی نگرانیهای عموم جامعه، میتوانند منجر به مجموعهای از نتایج گوناگون ازجمله از دست رفتن اعتماد و اعتبار، تأثیرات اقتصادی- و در بدترین حالت- مرگ شهروندان شوند. درحالیکه همواره درسهای تازهای برای آموختن وجود دارند، اما برخی اقدامات هستند که از تأثیرگذاریشان مطمئن هستیم.
بابک خرمدین، کارگردان ۴۷ ساله سینما توسط پدر و با همکاری مادرش به قتل رسیده، سپس مثله شده و در نهایت سر از سطلهای زبالهی شهرداری تهران درآورده. خبر چنان گویا و واضح است که نیاز به شرح و تفصیل بیشتر نیست. البته در زمانِ نگارش این یادداشت انگیزهی قاتل هنوز نامشخص است، هرچند مهم هم نیست.
خستین مرحله از تزریق داوطلبانه واکسن کونژوگه تولید مشترک ایران و کوبا اردیبهشت با حضور وزیر بهداشت در استان اصفهان انجام شد. برای اطمینانبخشی به مردم، اولین تزریق این واکسن به دکتر محمدمهدی گویا، رئیس مرکز مدیریت بیماریهای واگیر وزارت بهداشت و دومین تزریق هم به دکتر علیرضا بیگلری، رئیس انستیتو پاستور ایران صورت گرفت. سابقه همکاری انستیتو پاستور ایران و کوبا در واکسنسازی به تولید واکسن هپاتیت ب برمیگردد؛ بعد از آن پاستور در همکاری مجدد با کوبا مجوز تولید واکسن ذاتالریه کودکان را گرفت که تنها پنج کشور در دنیا توان ساخت آن را داشتند.
روزهایی که گذشت، فضایی 300 متری در ضلع شرقی بیمارستان الزهرا برای تزریق نخستین داوطلبان واکسن کونژوگه در استان اصفهان آماده شده بود. داوطلبان، ایـــنجا، با رعـــایت پروتکلهای بهداشتی و بدون معطلی مراحل قبل از تزریق واکسن تولید مشترک ایران و کوبا را طی کردند. فضا شامل پذیرش، سالن آموزش، شش اتاق پزشک، شش اتاق نمونهگیری و شش اتاق واکسیناتور بود. اتاق زنجیره سرد (محل نگهداری واکسنها) و اتاق احیا هم کمی آنطرفتر قرار داشت.
باد به آرامی جابهجایم میکرد. راستش را بخواهید، از زمان شروع سفرم از اقیانوس هند زمان زیادی نمیگذشت. همین دیروز با پیوستن قطرات جدیدی، بالاخره تبدیل به یک ابر بالغ شدم. حالا میتوانستم بهتنهایی سفر کنم و دنیای شگفتانگیز را نظارهگر باشم. همینطور که اوج میگرفتم و از فلات تبت دور میشدم، ناگهان صدایی شنیدم. صدای گریه! از درون خرابهای میآمد. چشمان آبیام را تیز کردم و مادری را دیدم. کیف مدرسهای در دست داشت. چادر سیاهرنگش به خاطر نشستن روی آجرهای تکهتکهشده، خاکی شده بود. بلندبلند نام دخترش را صدا میزند. افراد دیگری نیز آنجا ایستاده بودند. سرهایشان پایین بود.
دهخدا مُهجَه را خون دل معنا میکند، آسانترش میشود خونِ قلب. همان جمله طلایی زیارت اربعین در کلام مولایم حسین (ع) «و بذل مهجه فیک». حرف از وطن که میشود، خونت را میگذاری وسط. خون قلبت را برای خاکی که برایش سالها خون دلها خوردهای. اینک حرف از خرمشهر است، وطنی با تنی نیمه جان که جانِ همه ما است.
خانم ۴۰ ساله برای کاهش وزن مراجعه کردهاند. لا به لای تنظیم برنامه غذاییشان سوالهایم را میپرسم.