برچسب اصفهان‌دوستِ شیرازی

حق تغییر در آثار پدیدآورنده توسط وارث

به تازگی با انتشار اخبار تأیید شده و تأیید نشده‌ای مبنی بر برخی اتهامات اخلاقی علیه بعضی از هنرمندان شناخته شده، اعتبار آن‌ها در برابر قضاوت مخاطبان قرار گرفته است. صرف نظر از اینکه این قبیل اتهامات به درستی عنوان شده باشند یا نه، در این یادداشت می‌خواهیم به این بپردازیم که آیا در آثار هنری مشترک، وقتی یک هنرمند خوش‌نام در کنار هنرمند دیگری که متهم به مسائل دون‌شأن هنر قرار گرفته باشد، نفر اول یا وراث وی می‌توانند با حذف بخشی که توسط هنرمند دوم ایجاد شده است، پاکی نام پدید آورنده را حفظ کرده و وی را از اتهامات مطرح شده دور نگه دارند؟

یک تریلی میلگرد از ذوب‌آهن خریدیم، حجله ساختیم!

بیست‌وپنج روز از آبان ۶۱ می‌گذشت. اصفهان ‌زیبا، پاییز دلربایش را محکم در بغل گرفته بود؛ سردی هوا هم قشنگی پاییز را نوازش می‌کرد. شهر میهمان داشت. همه میهمان داشتیم. پسرهایمان می‌آمدند؛ برادرهایمان و پدرهایمان.

استراتژی خروج در مذاکره: کی باید مذاکره را ترک کرد؟

همه ما یاد می‌گیریم چگونه وارد مذاکره شویم، چگونه چانه بزنیم و چگونه به توافق برسیم. اما موضوعی که اغلب نادیده گرفته می‌شود، استراتژی خروج از مذاکره است.
ترک مذاکره، اگر به‌درستی انجام شود، می‌تواند حرفه‌ای‌ترین و هوشمندانه‌ترین تصمیم باشد؛ مخصوصاً وقتی ادامه مذاکره، زمان، انرژی و اعتبار شما را به‌هدر می‌دهد.

جهان؛ چند قدم به ظهور نزدیکتر…

جهان، چند قدم به ظهور نزدیکتر شد. هرگز نباید از خاطر دور داشت که دین اسلام برای تحقق قسط و عدل و حکمرانی جهانی بر پایه تفکر دینی بنا نهاده شده و مأموریت اصلی امام خاتم، برقراری این حکومت در سراسر گیتی است.

اسم رمز «سکه لای گز» برای ستیز با فوتبال اصفهان

برهم‌زدن قانون نانوشته فوتبال باشگاهی ایران که قهرمانی‌اش بین سرخابی‌های پایتخت دست‌به‌دست می‌شد و دیگر تیم‌ها تنها شانس کسب عنوان بهترین تیم شهرستانی را داشتند، عقوبت سنگینی برای تیم فوتبال سپاهان داشت.

تهران فضای کار، اصفهان فضای حاشیه

سال94 بعد از ده سال حضور در تئاتر اصفهان به‌عنوان بازیگر و کارگردان برای متمرکزشدن بر کار ترجمه به تهران مهاجرت می‌کند و با کار در نشر و کتاب‌فروشی و هم‌زمان ترجمه آثار ادبیات نمایشی و داستانی روزگار می‌گذراند؛ البته خودش با شوخی می‌گوید این هردو، یعنی تئاتر و ترجمه، هیچ‌گاه برای دیگران شغل به‌حساب نمی‌آید. حالا فریدالدین سلیمانی بعد از پنج سال تلاش شبانه‌روزی توانسته است در کار ترجمه قدم‌هایی بردارد و به‌تازگی به پشتوانه این شناخته‌شدن و البته حمایت خانواده، کار در کتاب‌فروشی را هم رها کرده تا به هوای تمرکز بر ترجمه، مسیری را که با سرخوردگی از فضای فرهنگی اصفهان آغاز شده است به سرانجام درستی برساند.