برچسب از حافظه جنگ تا همبستگی فراملی

اروپایی‌ها در ایران به دنبال ترویج آیین مسیحیت بودند؛ مسیحیتـــــی که فرسنگ‌ها با آن مسیحیت حقیقی حضرت عیسی مسیح(ع) فاصله داشت. مسیحیتی که قرار بود ابزار سلطه باشد. اروپایی‌ها این کار را تنها در ایران دنبال نمی‌کردند. این پروژه‌ای بود که در آفریقا و سایر مستعمرات آن‌ها هم دنبال می‌شد. به تعبیر آن آفریقایی که گفته بود: «هنگامی‌که مبلغان مسیحی به کشور ما آمدند ما کتاب نداشتیم؛ زمین هم نداشتیم. اما حال کتاب داریم و هنوز هم زمین نداریم.»

کتاب «حکمت و حدید» زندگی‌نامه معلم اخلاق و مفسر نهج‌البلاغه مرحوم استاد محمد فولادگر است که به وسیله محمود فروزبخش نوشته‌شده و در سال 1398 توسط انتشارات آرما در 198 صفحه منتشر شده است. «حکمت و حدید» عنوان کوتاه و گویایی است که شخصیت استاد فولادگر را بیان می‌کند. شخصیتی که بخشی از زندگانی خود را صرف فلزات و تراشکاری کرد و بخش عمده دیگر را به عالم حکمت و معرفت اختصاص داد و در زمینه قرآن و نهج‌البلاغه، آثار فراوانی از خود به‌جای گذاشت. این آثار  به دو بخش کتاب‌ها و شاگردان تقسیم می‌شود و از همه مهم‌تر متون مربوط به نهج‌البلاغه است که به‌عنوان یک درس و منبع فهم دین به جامعه معرفی شد.

آشنایی من با مرحوم فولادگر به زمان انقلاب برمی‌گردد. او با کسانی که در راه انقلاب مبارزاتی داشتند شریک بود و با پیشه‌کردن صنعتگری که کاری پرزحمت و کم‌درآمد محسوب می‌شد، برای چندین نفر شغل ایجاد کرده بود. مرحوم فولادگر بعد از مرحوم آیت‌الله حاج میرزاعلی شیرازی که شهید مطهری از ایشان به بزرگی یاد می‌کند، چراغ نهج‌البلاغه را در استان اصفهان روشن کرد و عصرهای شنبه جلساتی داشت که بزرگانی مانند حاج مهدی طباطبایی و آقایان زهتاب، اسماعیلی و فرنیا نیز در آن حضور پیدا می‌کردند.