برچسب از حافظه جنگ تا همبستگی فراملی

خطر ترور و حذف فیزیکی برای چهره‌های مهم سیاسی همیشه مطرح است و میزان اهمیت آن در طول زمان نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه میزان ضریب امنیتی شخصیت‌ها را افزایش نیز داده است. محمدرضا شاه نیز از این قاعده مستثنا نبود و دو بار مورد سوءقصد جدی قرار گرفت: اولین‌بار، در 1327 توسط ناصر فخرآرایی در دانشگاه تهران که منجر به سرکوب حزب توده، تبعید آیت‌الله کاشانی و افزایش قدرت شاه شد و دومین‌بار، در 21 فروردین 1344 توسط رضا شمس‌آبادی در کاخ مرمر که چندان تبعات سیاسی‌امنیتی خاصی به‌دنبال نداشت.

مرحوم استاد محمد فولادگر در طول عمر پربرکت خود که نزدیک به یک قرن به طول انجامید، منشأ خدمات علمی و فرهنگی بسیار  در سطح استان و کشور بود. این مرد در پرتو تربیت خانوادگی، از دوران کودکی و نوجوانی، هم‌زمان با تحصیل در مکتب‌خانه و دبستان، امرارمعاش از طریق کسب‌وکار حلال را به‌عنوان «سبک زندگی» برگزید و تا هنگامی که توان ایستادن داشت، به فعالیت فنی خویش در آهنگری، فلزکاری و فولادگری که شغل پدری و اجدادی‌اش بود، و بعدا تراشکاری و ماشین‌کاری ادامه داد.

آوردن نهج‌البلاغه به زندگی روزمره یا نگاه کاربردی و مبتنی بر سبک زندگی و تبیین آن به زبان ساده و روان، رویکردی است که مرحوم فولادگر به نهج‌البلاغه داشت. بعد از انقلاب، این نگاه به نهج‌البلاغه رواج یافت و در چند سال اخیر آیت‌الله‌العظمی مکارم شیرازی نیز در مجموعه چند جلدی پیام امام، نهج‌البلاغه را به زبان ساده و جذاب شرح داده است؛ ولی مرحوم فولادگر از قبل قائل به چنین رویکردی بود؛ چون عمر بابرکتی داشت و نزدیک ۸۰ سال با نهج‌البلاغه مأنوس بود. علاوه بر این، ایشان چند جلد کتاب در قالب بحث‌های موضوعی مربوط به نهج‌البلاغه تألیف کرد و این کتاب را مورد بازپژوهی قرار داد.