برچسب از حافظه جنگ تا همبستگی فراملی

مراسم تحلیف چهل‌‌‌‌وششمین رئیس‌‌‌‌جمهور ایالات‌‌‌‌متحده بالاخره روز چهارشنبه یکم بهمن‌‌‌‌ماه پس از کش‌‌‌‌و‌‌‌‌قوس‌‌‌‌های فراوان در حالی برگزار شد که دونالد ترامپ که همچنان بر ادعای تقلب در انتخابات نوامبر اصرار می‌‌‌‌ورزد، حاضر نشد در این مراسم حضور پیدا کند. در ادامه به بررسی گزیده‌‌‌‌ای از واکنش‌‌‌‌های رسانه‌‌‌‌های خبری آمریکا به این مراسم بحث‌‌‌‌برانگیز و آنچه در نخستین روزهای کاری جو بایدن در کاخ سفید گذشت، می‌‌‌‌پردازیم.

جوزف آر. بایدن، رئیس‌جمهور منتخب ایالات‌متحده، در حالی به اتاق بیضی‌شکل پا گذاشت که جای پای دوران ترامپیسم بر شانه‌های آمریکا و جهان سنگینی می‌کند. بایدن که در اواخر دهه هشتم زندگی خود به سر می‌برد، باری گران را باید بر دوش بکشد تا شاید بتواند کشورش را به زمان به گفته خودش «اوباما-بایدن» بازگرداند، دورانی که بایدن معتقد است پس از آن اعتبار و نفوذ بین‌المللی آمریکا کاهش یافت. به نظر می‌رسد بازگشت به موقعیت پیشین آمریکا و از سرگیری پیمان‌ها و تعهدات با متحدان و گفت‌وگو با دولت‌هایی که در جبهه مقابل قرار دارند به مراتب آسان‌تر از سروسامان دادن به جامعه دوپاره آمریکا باشد و این مسئله نیازمند تلاش‌های چندبرابر  و پیچیده‌تر است.

طی چند دهه گذشته، چین به یکی از جوامع پیشرو و یکی از قطب‌های اقتصادی مهم (دومین اقتصاد بزرگ) و بزرگ‌ترین کشور تجاری جهان تبدیل شده است و پیش‌بینی می‌شود در کمتر از دو دهه آتی به بزرگ‌ترین اقتصاد جهان تبدیل شود و بدین‌سان بتواند در صحنه جهانی نقش فزاینده‌ای ایفا کند. چین قبل از تشکیل جمهوری خلق چین در سال 1949، یک کشور فقیر بود اما از دهه 1978 از یک اقتصاد کاملا دولتی سوسیالیستی مبتنی بر برنامه‌ریزی به‌سوی اقتصاد مختلط حرکت کرد و از دهه 1980 تاکنون به پرشتاب‌ترین اقتصاد جهان تبدیل شده است. این دگردیسی برآیند شمار زیادی از اصلاحات بود که در این کشور دنبال شد.