برچسب اروپا

در موضوع هسته‌ای نوعی تفکر بخشی حاکم شده. شاید در گذشته طرف‌های ایرانی سعی می‌کردند نظراتشان را باهم یکدست کرده و با ایران مذاکره کنند. گاهی این یکدستی شامل چین و روسیه هم می‌شد ولی حداقل اروپا و آمریکا سعی می‌کردند مواضع یکدستی در قبال ایران شکل دهند ولی الان عملا می‌بینیم که اروپا و آمریکا هم به گونه‌ای بخشی یا به عبارتی ملی‌گرایانه مذاکرات را پیش می‌برند. یعنی برای آمریکایی‌ها آنچه مهم است آزادکردن یک زندانی آمریکایی و 3 زندانی دوتابعیتی است و بعد از آن در موضوع هسته‌ای دنبال یک آتش بس هستند. یعنی سعی می‌کنند تفاهمی را شکل دهند که اوضاع از آنچه هست بدتر نشود تا بایدن یکی از مشغله‌های انتخاباتی‌اش را حذف کند یا بدون مشغله وارد عرصه انتخاباتی آینده شود.

به‌نظر معادلات هسته‌ای پیچیده و پیچیده‌تر می‌شود. هر مقدار به مواعد خاص برجام نزدیک می‌شویم، شرایط برای ایران و پرونده هسته‌ای تهران با روز قبل متفاوت‌تر می‌شود. جواد ظریف بارها در این ارتباط هشدار داده بود اما داعیه‌داران امروز برجام و مخالفان دیروز توافق وین گوششان به این صحبت‌ها بدهکار نبود. آنها فکر می‌کردند می‌توانند بیش از تیم روحانی از غربی‌ها باج بگیرند اما حال که سکان پرونده هسته‌ای را در دست گرفته‌اند آرزو می‌کنند که‌ ای کاهش به نصیحت‌ها گوش می‌دادند چرا که نه تنها شب و روز آمریکا با هم متفاوت است بلکه اروپایی‌ها هم در تصمیمات خود در برابر ایران موضعی شبهه به آمریکایی‌ها اتخاذ کرده‌اند.

پرونده هسته‌ای ایران بدون خبری جدید بعد از رفتن رابرت مالی تنها به مرجع و موضوعی برای اظهار نظر مقامات کشورهای غربی تبدیل شده است. رفتن رابرت مالی آخرین خبری بود که تحلیل‌های مختلفی را متوجه پرونده هسته‌ای ایران کرد. از قرار معلوم آن دسته از تحلیلگران که اعتقاد داشتند مالی کنار گذاشته شده است چرا که عملا در پرونده ایران و آمریکا نتوانسته بود به رغم تبلیغات گسترده دست به اقداماتی به منظور احیای برجام بزند، توانسته‌‌اند نظرات خود را در ارتباط با رفتن مالی در رسانه‌ها جا بیندازند.

متاسفانه روند تحولات، تحرکات و رایزنی‌هایی که انجام می‌شود، نشان می‌دهد قرار نیست تفاهم یا توافقی انجام شود که جمهوری اسلامی از نتیجه آن توافق یا تفاهم به بحث لغو تحریم‌ها یا کاهش تحریم‌ها دست پیدا کند. بعد از دست دادن فرصت‌های متعددی که برای احیای برجام انجام شد به نظر می‌رسد همه طرف‌ها از جمله جمهوری اسلامی ایران و آمریکا و اروپا به یک نتیجه مشترک رسیده‌اند و آن اینکه تنش میان خودشان را مدیریت کنند.

ایالات متحده آمریکا در دکترین امنیتی خود مساله امنیت واشنگتن را به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کند که یا همه باید ذیل چتر امنیتی واشنگتن قرار گیرند و یا اینکه با شرکای واشنگتن در مساله امنیت جهانی همراهی داشته باشند. جرج دبلیو بوش در ۲۰۰۳ بعد از حادثه تروریستی یازده سپتامبر صراحتا اعلام کرد: در مبارزه با تروریست هر که با ماست؛ همراه ماست و هرکه با ما نیست دشمن ما و تروریست است.