در موضوع هسته‌ای نوعی تفکر بخشی حاکم شده. شاید در گذشته طرف‌های ایرانی سعی می‌کردند نظراتشان را باهم یکدست کرده و با ایران مذاکره کنند. گاهی این یکدستی شامل چین و روسیه هم می‌شد ولی حداقل اروپا و آمریکا سعی می‌کردند مواضع یکدستی در قبال ایران شکل دهند ولی الان عملا می‌بینیم که اروپا و آمریکا هم به گونه‌ای بخشی یا به عبارتی ملی‌گرایانه مذاکرات را پیش می‌برند. یعنی برای آمریکایی‌ها آنچه مهم است آزادکردن یک زندانی آمریکایی و 3 زندانی دوتابعیتی است و بعد از آن در موضوع هسته‌ای دنبال یک آتش بس هستند. یعنی سعی می‌کنند تفاهمی را شکل دهند که اوضاع از آنچه هست بدتر نشود تا بایدن یکی از مشغله‌های انتخاباتی‌اش را حذف کند یا بدون مشغله وارد عرصه انتخاباتی آینده شود.