برچسب ادمین سایت

در اندیشه و آثار استاد مطهری، مفاهیمی همچون اعتراض، اصلاح، مصلح و امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر گاهی به هم نزدیک می‌شود و مشترکاتی میان آن‌ها به چشم می‌آید.

در شرایط بحرانی مانند جنگ حقایق و نکات ظریفی وجود دارد که آشکارشدن و بقای آن‌ها بستگی به سعی و کوشش هنرمندان در عرصه‌های گوناگون هنر خواهد داشت.

چه کسی فکرش را می‌کرد. همان دختر نیمکت‌های آخر کلاس، حالا در ردیف اول، کنار من ایستاده باشد؛ اما این بار، نه در کلاس درس و دانشگاه، جایی که اسمش را گذاشته‌اند: «کف خیابان».

ایران را قوی و عزیز بداریم؛ چرا که عشق به وطن، از ایمان راستین انسان خبر می‌دهد و انسان مؤمن، هرگز در خاک وطن، به ذلّت و زاری نمی‌میرد تا از ترس چنین مُردنی، بتواند در عظمت این سخن شک کند.

این قاب در روز دهم اسفندماه، لحظاتی پس از اعلام خبر شهادت رهبر عزیز امت اسلام و در اوج خروش خودجوش مردم شهیدپرور اصفهان در میدان امام (ره) ثبت شد.

روز تشییع شهدای «جنگ رمضان» بود. در حاشیه مراسم، نگاهم به این پدر و دختر گره خورد که با اندکی فاصله ایستاده بودند و در سکوتی عمیق، مراسم را نظاره می‌کردند.

راستش را بخواهید، مدتی بود که هرگاه از دفتر کارم بیرون می‌زدم، ذهنم تنها روی یک سوژه مشخص متمرکز می‌شد: کودکان. آگاهانه به‌دنبال قاب‌هایی می‌گشتم که کودکان در آن حضور داشته باشند؛ اما این برای من صرفاً یک انتخاب بصری یا خبری نبود، بلکه ریشه در دغدغه‌ای جدی داشت.

گاهی تاریخ نه در میان اوراق کتاب‌ها، بلکه در قاب سرد و فلزیِ پنجره یک خودروی قدیمی تکرار می‌شود. آن لحظه که عکس را ثبت کردم، گویی زمان به عقب بازگشته بود؛ خودروی پیکان، آن همسفرِ دهه‌های پرفرازونشیب این سرزمین، از دل تاریخ برآمده بود تا شاهد روایتی تازه باشد.