مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابطعمومی و امور بینالملل خانه کتاب و ادبیات ایران، بیش از ۶۰۰۰ اثر ادبی به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی از نقاط مختلف جهان به دبیرخانه جایزه بینالمللی داستان ششکلمهای «مدرسه میناب: ۱۶۸ داستان کوتاه ناتمام» ارسال شده است و استقبال گسترده از این جایزه، آن را در جایگاه یک کنش فرهنگی جهانی قرار داده است.
مرگ ماریو بارگاس یوسا در سن ۸۹ سالگی به دلیل بیماری ریوی اهالی ادبیات را سوگوار کرد اما از سوی دیگر افکار عمومی را معطوف ارثیه این نویسنده نامدار پرویی کرده است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، «گرومیت»، شخصیت سگ انیمیشنهای «والاس و گرومیت» بالاخره سکوت خود را میشکند و خاطراتی مینویسد. به گفته «ابوری»، ناشر این کتاب پس از مدتها خویشتنداری، اکنون زمان آن فرا رسیده که «گرومیت» رازهای داستانهای این مجموعه بامزه را فاش کند.
گروه اندیشه: محمدرضا لبیب در نوشتاری در سایت انسان شناسی و فرهنگ، به کالبدشناسی و واسازی مفهوم «دیالوگ» و «اصل دیالوژیک» در منظومه فکری ادگار مورن، متفکر و جامعهشناس برجسته فرانسوی، میپردازد. مورن که هفته گذشته (سال ۲۰۲۶) چشم از جهان فروبست، ریشه بحرانهای کلان تمدن مدرن ــ از جنگ و فاشیسم تا فروپاشیهای زیستمحیطی ــ را در تفکر جزمانداز و «اندیشه سادهساز» میدانست؛ تفکری مانوی که جهان را به قطبهای صلب خیر و شر فرو میکاهد. لبیب با تفکیک میان «اصل دیالوژیک» (به عنوان همزیستی و تنش خلاق میان دو منطق متعارض بدون حذف یکدیگر) و «دیالوگ» (تجسّم عملی آن در ساحت ارتباطات انسانی)، تبیین میکند که گفتوگو نزد مورن نه یک توصیه اخلاقی یا فضیلت لوکس، بلکه شرط بنیادین معرفتشناختی برای درک پیچیدگی واقعیت است. یادداشت لبیب با طرح پرسشهای انتقادی جامعهشناختی، چالش تحقق دیالوگ برابر را در بستر ساختارهای نابرابر قدرت واکاوی کرده و پاسخ مورن را در قالب «امید بدون اتوپیا» و «کوزموپولیتگرایی تراژیک» (جهانوطنی تراژیک) صورتبندی میکند. در نهایت، با توجه به تز «هویت زمینی» و ضرورت «آموزش تفاهم»، اندیشه مورن به عنوان مقاومت فکری انسجامبخشی معرفی میشود که در عصر فوران پوپولیسم و الگوریتمها، بشر را به حفظ کرامت انسانی در خانه مشترک سیارهای فرامیخواند. این مقاله را در ادامه می خوانید:
گروه اندیشه: گزارش حاضر به معرفی و تحلیل کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» اثر توماس اچ. آگدن، روانکاو برجسته آمریکایی میپردازد که با ترجمه مهدی حبیبزاده توسط نشر نی منتشر شده است. آگدن با فراتر رفتن از مرزهای کلاسیک نظریه روابط ابژه ملانی کلاین و با الهام از قطعه ادبی «بورخس و من»، توهم وحدت و سادگی تجربه انسانی را زیر سؤال میبرد. ایده مرکزی کتاب، تبیین سه شیوه بنیادین و همزمانِ تجربه جهان است: موضع افسردهوار، موضع پارانوئید ـ اسکیزوئید و موضع نوظهورِ «اوتیستیک ـ مجاور». این موضع سوم، بدویترین لایه روانی است که در آن تجربه نه بر پایه معنا و نماد، بلکه بر مدار حسهای بدنی، لمس و مجاورت شکل میگیرد. آگدن با پیوند دادن روانکاوی به ادبیات و فلسفه، ذهن را فرآیندی پویا و دیالکتیکی میداند که سلامت آن نه در حذف تعارضها، بلکه در توانایی زیستن با این تناقضهای چندلایه است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، ۴۰ سال از درگذشت خورخه لوئیس بورخس، نویسنده بزرگ آرژانتینی، میگذرد، اما نام و آثار او همچنان در حال بازتعریف و بازخوانی است. در سالروز درگذشت نویسنده «داستانها» و «الف»، مجموعهای از نشستها، نمایشگاهها و برنامههای فرهنگی در آرژانتین برگزار شده است که بر ادامه اهمیت و تاثیرگذاری این نویسنده در ادبیات جهان تاکید میکند.
در مدخلی از یک «دایرةالمعارف آمریکای جنوبی» با تاریخ فرضی ۲۰۷۴ آمده است: «شهرتی که بورخس در زمان حیاتش به دست آورد و جنجالهایی که پیرامون او شکل گرفت، هنوز هم ما را شگفتزده میکند. میدانیم که خود او نیز از این شهرت متعجب بود و همواره از این بیم داشت که روزی او را یک شیاد، نویسندهای ناشی یا ترکیبی عجیب از هر دو بدانند.»
این متن با طنز، خطاهای عمدی و زمانپریشی خاص بورخسی نوشته شده بود؛ البته نه در سال ۲۰۷۴، بلکه یک قرن پیشتر و توسط خود بورخس. اکنون، ۴۰ سال پس از مرگ او در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۶ در ژنو، میتوان گفت بیم و هراس او بیاساس بوده است.
گذشت زمان نهتنها از اعتبار بورخس کم نکرد بلکه بر جایگاه او افزود. او امروز در میان بزرگترین نویسندگان ادبیات جهان قرار دارد و بیتردید مهمترین نویسنده تاریخ ادبیات آرژانتین محسوب میشود.
با این حال، چنین جایگاهی همیشه در کشور خودش برای او تضمینشده نبود. تا زمان مرگش، بسیاری از هموطنانش، بهویژه در محافل فرهنگی، از پذیرش جایگاه آثار او سر باز میزدند. بخشی از این مخالفت به دلیل نگاه محافظهکارانه او و جهان داستانی ظاهرا «غیربومی» آثارش بود و بخشی دیگر به شخصیتی بازمیگشت که بورخس در مصاحبهها و حضورهای عمومی از خود ارائه میکرد.
لوکاس آدور، پژوهشگر ادبی و نویسنده یکی از زندگینامههای بورخس، در مراسم بزرگداشت او میگوید: «بورخس در زمان حیاتش دشمنی بود که باید با او بحث میشد و دیدگاههایش به چالش کشیده میشد؛ اما پس از مرگش به نویسندهای تبدیل شد که همه میکوشند او را از آن خود کنند.»
به گفته آدور، این تغییر نگرش در سال ۱۹۹۹ و همزمان با صدمین سالگرد تولد بورخس به اوج رسید، زمانی که نوعی اجماع عمومی درباره اهمیت و جایگاه او شکل گرفت.
در چهار دهه گذشته ابعاد مختلفی از شخصیت و آثار بورخس روشن شده است؛ تصویری فراتر از پیرمرد نابینایی که گویی تمام کتابهای جهان را خوانده بود.
پژوهشگران در این سالها توانستهاند زمینههای سیاسی زندگی او را بهتر بررسی کنند؛ از علاقه کوتاهمدتش به انقلاب روسیه و ملیگرایی گرفته تا فعالیتهای ضد فاشیستی و مواضع سرسختانه ضد نژادپرستی او.
همچنین کشف و انتشار دستنوشتهها، نامهها، اسناد شخصی و حتی کتابهایی که او در دوران مدیریت کتابخانه ملی آرژانتین مطالعه و حاشیهنویسی کرده بود، منابع تازهای برای شناخت آثارش فراهم کرده است.
یادداشتهای روزانه دوست نزدیکش آدولفو بیوی کاسارس نیز اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی خصوصی و دیدگاههای ادبی بورخس در اختیار پژوهشگران قرار داده است.
در همین حال، نویسندهای که زمانی به نخبهگرایی متهم میشد، به تدریج به بخشی از فرهنگ عامه نیز راه یافته است؛ از اقتباسهای سینمایی و کتابهای مصور گرفته تا اشاره به آثارش در فضای مجازی و حتی میمهای اینترنتی.
خود آثار بورخس نیز همواره در حال تغییر و بازآفرینی بودهاند. او در زمان حیاتش بارها نوشتههایش را در چاپهای جدید بازنویسی و اصلاح میکرد و پس از مرگش نیز آثار تازهای از او کشف و منتشر شد.
در دهه ۱۹۹۰ برخی کتابهای اولیهای که خود بورخس کنار گذاشته بود دوباره منتشر شدند. مجموعه مقالاتی مانند «پژوهشها»، «اندازه امید من» و «زبان آرژانتینیها» بار دیگر در دسترس مخاطبان قرار گرفتند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، یکصد و هفدهمین جلسه از سلسلهنشستهای «چهارشنبههای دیدار»، به میزبانی مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب، با هدف پاسداشت یاد و جایگاه علمی استاد احمد مهدوی دامغانی برگزار شد. در این نشست که با حضور جمعی از اساتید، پژوهشگران و فرهنگدوستان برگزار گردید، ابعاد شخصیتی، اخلاقی و علمی او مورد توجه قرار گرفت.
پس از انتشار طنزی کوتاه و جنجالی، دستگاه قضایی علیه زینب موسوی اعلام جرم کرده است.