برچسب ادبیات داستانی

دور دنیا در ۷۲ روز!

«نیلی بلای»، روزنامه‌نگار جنجالی نیویورک‌تایمز برای به چالش کشیدن کتاب معروف «دور دنیا در ۸۰ روز» تصمیم عجیبی گرفت و با ماجرا‌های زیادی رو‌به‌رو شد

آنچه جلال به یادگار گذاششت

آل احمد در رمان و داستان کوتاه هر دو تجربه‌های ارزشمندی بر جای گذاشت، اما اوج هنر او در داستان کوتاه است؛ جایی که می‌تواند با ضرباهنگ تند نثرش، با طنز تلخ و با شخصیت‌های به یادماندنی، جهانی کوچک، اما پرمعنا بیافریند. اگرچه او عمر چندانی نیافت، اما در همان مدت کوتاه، نقشی ماندگار در تاریخ داستان‌نویسی معاصر ایران ایفا کرد.

ایستادن بر خاک خود؛ پرواز بر آسمان همه

آیا فرهنگ این مرز و بوم به نویسنده و شاعر فضای موردنیاز برای خلق یک اثر را نمی‌دهد؟ چرا خودمان را درگیر فضاهایی می‌کنیم که متعلق به ما نبوده، نیست و نخواهد بود؟غلامرضا امامی گفت: آن‌ها خاک خویش و آسمان خویش را از یاد می‌برند و می‌کوشند تقلیدی ناشایست و ناروا از ادبیات کشورهای دیگر انجام دهند.

گسترش معنایی مقاومت در رمان عربی

نه در مقام منتقد یا نویسنده، بلکه در مقام علاقه‌مند ادبیات داستانی با عنوان بسیار تکرارشونده ادبیات مقاومت یا پایداری که درخصوص تفاوت یا تشابه آن بسیار می‌شود گفت، با پرسش‌هایی مواجه بودم: آیا این عبارت تغییر معنا داده؟ مصادیق آن کدام‌اند؟ و در نزد اهل ادبیات دیگر کشورها چه معنایی دارد؟ واکنش اهل ادبیات به مسئله‌ای که دیگر اکنون برای ما بسیار به گوش آشناست یعنی فلسطین، از آغاز اشغال تاکنون چه روندی طی کرده است؟ وقایع تاریخی خاورمیانه و کشورهای عربی در رمان این کشورها چه انعکاس و تأثیری داشته است؟ این جستار کوتاه تلاش می‌کند این موضوع‌ها را وارسی کند و اگر توانست، پاسخی بیابد. به همین دلیل دایره بحث محدود به رمان معاصر عرب با تکیه بر رمان با موضوع فلسطین است.

برش‌هایی از واقعیت زندگی مهاجران

«قم رو بیشتر دوست داری یا نیویورک؟» جزو نمونه‌های سرک‌کشیدن به دنیای مضامینی است که در ادبیات ایران کمتر به آن پرداخته شده است. کتاب همان‌طور که از عنوان تاحدودی عجیب و البته متفاوتش پیداست روایت‌های مختلفی را از مقوله «مهاجرت» به تصویر می‌کشد و می‌توان آن را در زمره آثار ادبیات مهاجرت طبقه‌بندی کرد. چهارده داستان «قم رو بیش‌تر دوست داری یا نیویورک؟» ویژگی‌های مشترک زیادی دارند. از مهم‌ترین امتیازات داستان‌های کتاب وحدت موضوعی آن‌هاست. داستان‌ها تم، درون‌مایه و موضوع شبیه به همی دارند و به همین جهت علی‌رغم عدم پیوستگی روایی میان آن‌ها، نوعی یکدستی و هم‌بافتی مطلوب میان مجموعه این داستان‌ها به چشم می‌خورد.