کیانوش عیاری کارگردان توانمندی است؛ کارگردانی خوشفکر و اهل ریسک که در ساخت فیلمها و سریالهایش مدام دست به نوآوری میزند و قائل به چارچوبها و قوانین دستوپاگیر نیست. عیاری در «کاناپه» دست به ساختارشکنی زده و در تلاش برای جابهجا کردن خطوط قرمز، قدم موثری برداشته است. خود عیاری در مصاحبهای گفته که از همان ابتدا میدانسته «کاناپه» با این شیوه ساخت به احتمال 99.5 درصد اکران عمومی نمیشود اما باز هم دست از این تجربهورزی برنداشته است. با اتکا به این امر که به فقط نمایش گذاشتن مویی که از سر روییده مشکلساز است و در سریالهای تلویزیونی هم بارها از کلاهگیس استفاده شده، در نماهای داخلی فیلم زنان را با کلاهگیس نشان داده است. زنهای این فیلم در جمع محارمشان با کلاهگیس ظاهر میشوند و به محض ورود نامحرم یا هنگام خروج از خانه، شال و وسری سر میکنند؛ درست مثل زندگی معمولی. «کاناپه» بیش از هرچیز روی جسارت عیاری بنا شده و به همین دلیل هم شاید صحبت کردن از نقاط ضعف سوژه، فیلمنامه، بازیها و … چندان هم مورد بحث نباشد. با اینحال نمیتوان از «کاناپه» حرف زدن و از ارزیابی همهجانبه آن دست کشید.