غذا را رساندیم و جلوتر رفتیم. همانجا بود که با گلوله یک تک تیرانداز تکفیری با حالت سجده به زمین افتاد. زمانیکه او را از زمین بلند کردم، چند مرتبه دستش را به طرف جلو با حالت ادب بالا آورد.
بهش گفتم، «به کربلا برو. ان شالله خود حضرت سیدالشهدا (ع) کاری که خیر و صلاحت باشد را درست میکند» شاید اگر پی دلش نرفته بود، امروز اسمش مدافع حرم خواهر و دختر سیدالشهدا (ع) نبود.