در ادبیات رسمی سیاستگذاری غرب، واژه «هژمونی» جای خود را به «رقابت قدرتهای بزرگ» داده و خودِ آمریکا نیز پایان دوران سلطه بیچونوچرای خود را پذیرفته است.
به خاطر تو باید از همه چیز گذشت، به احترامت دستانم را کاملا اتفاقی در دستان داغت که هنوز به خون مردمان مظلوم سرزمینم آغشته است؛ میگذارم و همه را فراموش میکنم، حتی اگر تو بخواهی خودم را هم فراموش میکنم.
در حالیکه هنوز گرد تهدیدها، تحریمها و جنگ ۱۲ روزه فروننشسته، جریان اصلاحطلب با مالیخولیای همیشگیِ مذاکره، بار دیگر ساز امتیازدهی به غرب را کوک کرده است؛ گویی حافظه تاریخیشان یاری نمیکند که طرفهای غربی در بزنگاهها چگونه پشت میز مذاکره را با میز تحریم و خیانت عوض کردهاندحال چه مذاکرات عمان باشد یا نشست شرم الشیخ گرگ همان است که بوده است.
تجربه فتنههای صدر اسلام نشان میدهد که جریانهای نفاقآلود با تظاهر به دینداری، همیشه تلاش کردهاند استقلال و دستاوردهای واقعی جامعه را تضعیف کنند. امروز دیپلماسی هستهای ایران بیش از گذشته نیازمند بصیرت تاریخی و اقتدار ملی است تا از نفوذ دشمنان جلوگیری شود.
تهران در فضای پیچیده و خاکستری دیپلماسی، با ترکیب دانش هستهای بومی و توان دفاعی، ابتکار عمل را در دست گرفته است. راهبرد ایران عبور از تله زمان و تهدیدهای نظامی، تضمینکننده حفظ منافع ملی و اقتدار کشور است.