هرمز دوباره به قلب جنگ برگشته است؛ ایران با چه ابزار‌هایی می‌تواند شاهرگ انرژی جهان را مختل کند؟
در خاورمیانه، بعضی جغرافیا‌ها فقط «نقطه روی نقشه» نیستند؛ مثل یک کلید برق‌اند که اگر دست کسی روی آن برود، فقط یک منطقه تاریک نمی‌شود، چند قاره هم با آن می‌لرزند. تنگه هرمز از همان جاهاست؛ یک شکاف باریک میان ایران و عمان که روی کاغذ شاید فقط چند ده کیلومتر عرض داشته باشد، اما در عالم واقع، شاهرگی است که بخش مهمی از نفت جهان، گاز مایع، تجارت دریایی و اعصاب بازار انرژی از آن عبور می‌کند. برای همین هم هر وقت جنگی در اطراف ایران بالا می‌گیرد، هر وقت پای آمریکا و ناوهایش به خلیج فارس داغ‌تر از قبل وسط می‌آید و هر وقت بوی درگیری مستقیم از آسمان و دریا بلند می‌شود، اسم هرمز دوباره از حاشیه به متن می‌رسد. حالا هم در میانه تنش‌های تازه میان تهران و واشنگتن، هرمز یک بار دیگر فقط یک آبراه نیست؛ تبدیل شده به میدان نبرد اراده‌ها، جایی که ایران می‌خواهد بگوید اگر قرار است جنگی به آن تحمیل شود، هزینه‌اش فقط روی خاک ایران پرداخت نخواهد شد و طرف مقابل هم باید در مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان، بهای تصمیم‌هایش را ببیند.