برچسب آریو همتی

«پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژه‌گرای سینمای ما

پوران درخشنده که به واسطه تحقیق و پژوهش در میان اهالی سینما یکی از چهره‌های برجسته محسوب می‌شود، در دومین اثر خود «پرنده کوچک خوشبختی» و در اوج سینمای پلیسی و دفاع مقدس و همچنین ملودرام‌های «گل‌های داوودی»زده، از سینمای ساختار کلاسیک تا حدودی عبور کرده و به سینمای ساختار آوانگارد نزدیک می‌شود. این اثر روان سوژه‌گرای پیشنهاددهنده و تعلیمی، با بازی هماروستا (پروانه شفیق) بازی درون‌گرای درون ریز، جمیله شیخی (خانم فخرایی) بازی برون‌گرای برون ریز، امین تارخ (آقای سهرابی) درون گرای برون ریز،عطیه معصومی (ملیحه سهرابی) برون گرای درون ریز و آزیتا لاچینی، فتحعلی اویسی و… یکی از بهترین نوع انتخاب بازیگران و هماهنگی کاراکتر و بازیگر را همراه دارد.

«آشغال‌های دوست داشتنی»؛ جنگ روایت‌ها

«آشغال‌های دوست داشتنی» با بازی برون گرای درون ریز شیرین یزدان بخش، بازی برون گرای برون ریز هدیه تهرانی، بازی برون گرای برون ریز صابر ابر، بازی برون گرای درون ریز حبیب رضایی، بازی درون گرای برون ریز اکبر عبدی، و بازی برون گرای برون ریز شهاب حسینی دارای ویژگی‌هایی است که آن را شاخص می‌کند.

حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی

حامد بهداد در کنار شهاب حسینی، ترانه علیدوستی، باران کوثری و لیلا حاتمی پنج ستاره طبقه متوسط و مطالبه‌گر در دوران گذار از موج نخست سینمای مطالبه‌گر به موج دوم آن بودند. این دوره گذار از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۴ طول کشید و پس از آن نیز به همان شیوه سابق خط مطالبه‌گری روشن‌فکرانه خود را ادامه دادند و راه خود را از موج روستایی ـ محمدزاده جدا کردند. بُعد ثابت حضور کنار هم آنها زوج حامد بهداد ـ باران کوثری و همچنین زوج شهاب حسینی ـ ترانه علیدوستی بود و در بُعد متغیر سه شکل دیگر یعنی زوج بهداد و لیلا حاتمی، زوج حسینی و لیلا حاتمی و زوج بهداد و ترانه علیدوستی بود که هم بازی شدن بهداد و حسینی با لیلا حاتمی نیز آثاری فاخر آفرید.

فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران

مکتب، سبک، جنبش و جریان هنری ـ تخصصی سینما ـ دارای دوره آغاز تا تثبیت، دوره تثبیت و اگر بنا بر دیالکتیک تضاد ببینیم دوره افول است که البته بهتراست به جای آن بگوییم: دوره آغاز، تثبیت، عصر محوریت و دوره پایان محوریت چون  آن اتفاق هنری که تثبیت شده بنا بر دیالکتیک ادراکی دیگر مرگی برای آن نمی توان متصور بود و در «ژنوم کلمه» برای همیشه پتانسیل آن خواهد ماند.

مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسنده‌ای مولف

از نمونه‌های عینی انسان‌هایی که مرگ و زندگی مجدد آنها را همه دیده‌ایم زر امیرابراهیمی بانوی تمام شده ی جهان بازیگری در ایران است که توانست رسالت بازآفرینی خویش را به عنوان « انسان به مثابه معنا » درست انجام بدهد و مجدد مرکز توجه و ستایش بسیاری باشد. مرجان ساتراپی علاوه بر اینکه با «پرسپولیس» در عصر داستان نویسی پسامدرنیستی یک نویسنده مولف و صاحب سبک محسوب می شود در زمینه سینما نیز کارگردانی، دارای استانداردهای فیلم سازی به حساب می‌آید (نمی دانم چرا نمی‌توانم مرگ او را باور کنم و فعل گذشته به کار ببرم)، فیلم «پرسپولیس» ۲۰۰۷ و فیلم «خورش آلو با مرغ» ۲۰۱۱، هر دو جز آثاری هستند که در نوع ساختار آوانگارد تعریف می‌شوند و جزو پتانسیل‌های تاریخ فیلم سازی ایرانیان به حساب می آیند. بازی گلشیفته فراهانی درون گرای درون ریز با آن چشمان بی نظیر در «خورش آلو …» جزو عمیق‌ترین حضورهای یک بازیگر زن بر پرده سینماست.

«نفس عمیق» پرویز شهبازی مهمترین فیلم دهه هشتاد/ نشستن جوانان در جایگاه سوژه

«نفس عمیق» ساخته پرویز شهبازی در سال ۱۳۸۲ است. سعید امینی، منصور شهبازی و مریم پالیزبان …بازیگران هستند. قصه فیلم درباره دغدغه‌های جوانان در دهه هفتاد و در طبقات اجتماعی یا دقیق‌تر طبقات اقتصادی مختلف روایت می‌شود.

سفری در مسیر شناخت

تاریخ انتشار:1405/02/29 – 14:17 سفری در مسیر شناخت سینماسینما، آریو همتی «ایستگاه متروک » (علیرضا رئیسیان) ۱۳۸۰ با بازی لیلا حاتمی، نظام منوچهری، مهران رجبی، محمود پاک‌نیت ش به ایجاد لحظات عاطفی و گیرای بیشتر فیلم کمک کرده است. فیلم…