برچسب آرش بوالحسنی

زمانی که فیلم Dog Soldiers در سال ۲۰۰۲ با هجوم خونین خود به سینمای بریتانیا وارد شد، فیلمی بود لبریز از ادای دین به کلاسیک‌های ژانر، خشونتی افسارگسیخته و کمدی سیاهی که به‌درستی چاشنی‌اش شده بود. همین اثر توانست نام تازه‌ای را به سینمای وحشت معرفی کند: «نیل مارشال»، فیلم‌سازی ۳۲ ساله که نخستین تجربه‌ی کارگردانی‌اش، او را به‌سرعت به عنوان امیدی نو برای احیای سینمای ترسناک بریتانیا مطرح کرد. مردی که از پشت دوربین سوپر-۸ خود و در تاریکی سینمایی که ایندیانا جونز را در حال نبرد با نازی‌ها می‌دید، دل به جهان تصویر بسته بود، حالا با سابقه‌ای در تدوین و نگاهی مشتاق، توجه همگان را جلب کرده و راه را برای ماجراجویی بعدی‌اش در تاریکی هموار ساخت. آنچه مارشال در گام دوم خود، یعنی فیلم The Descent، رقم زد، نه‌فقط مخاطبان، بلکه خود او را نیز غافلگیر کرد. این فیلم که هم جایزه‌ی بهترین کارگردانی در جوایز مستقل بریتانیا را از آن خود کرد و هم جایزه‌ی سَترن برای بهترین فیلم ترسناک را، به موفقیتی چشم‌گیر در گیشه رسید و مهم‌تر از آن، تحسینی سراسری در جهانِ منتقدان و تماشاگران جدی سینما به‌دست آورد.

فیلم Weapons که یک فیلم ترسناک و معمایی با محوریت ناپدید شدن گروهی از کودکان است و فیلم کمدی Freakier Friday این آخر هفته ترکیبی قدرتمند در باکس آفیس رقم زدند و با فروش چشمگیر خود، رونق تازه‌ای به بازار سینما در واپسین روزهای فصل تابستان بخشیدند.