یکی از مهم‌ترین نیازهای اقتصاد ایران در دوره جدید، دسترسی به فناوری‌های روز، ماشین‌آلات مدرن و توسعه همکاری‌های بین‌المللی است. در دهه گذشته صنایع ایران با وجود تاب‌آوری در سال‌های تحریم، به دلیل محدودیت در انتقال فناوری، نوسازی تجهیزات و ارتباط با بازارهای جهانی، بخشی از توان رقابتی خود را از دست داده‌اند.
ایران یکی از کشورهای دارای منابع طبیعی است و انتظار این است که این منابع برای توسعه به کار رود. در این سال‌ها، انرژی ارزان یکی از ابزارهایی بود که صنایع مختلف با توجه به آن در ایران رشد کردند اما سیاستگذاری انرژی در ایران شرایطی را ایجاد کرده است که اکنون نه تنها انرژی ارزان نیست بلکه قطعی برق و گاز دسترسی را نیز محدود کرده است.
گزارش شامخ یا «شاخص مدیران خرید» یکی از مهم‌ترین ابزارها برای سنجش وضعیت واقعی تولید در اقتصاد ایران است. این شاخص هر ماه بر اساس نظر مدیران بنگاه‌های تولیدی منتشر می‌شود و تصویری از شرایط صنایع، روند تولید، فروش، سفارش‌های جدید، موجودی مواد اولیه، قیمت‌ها و انتظارات فعالان اقتصادی ارائه می‌دهد. هر عددی کمتر از ۵۰، به معنای قرار گرفتن آن صنعت در محدوده رکود است.

ایران؛ غایب بزرگ بازار جهانی نساجی و پوشاک

ایران؛ غایب بزرگ بازار جهانی نساجی و پوشاک
صنعت نساجی ایران در یکی از دشوارترین مقاطع خود قرار گرفته است؛ از یک‌سو بازار داخلی زیر بار کاهش قدرت خرید و رکود خم شده و از سوی دیگر جنگ، افزایش بهای مواد اولیه، اختلال در زنجیره تأمین و کاهش صادرات، نفس تولیدکنندگان را گرفته است. این در حالی است که صنعت جهانی نساجی و پوشاک با گردش مالی نزدیک به ۱.۸ تریلیون دلار، همچنان یکی از بزرگ‌ترین و سودآورترین صنایع جهان محسوب می‌شود.
پیمان‌سپاری ارزی همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های تجارت خارجی است. اگرچه بازگشت ارز حاصل از صادرات ضرورتی انکارناپذیر است، اما فعالان اقتصادی معتقدند شیوه اجرای مقررات نیازمند بازنگری است؛ چرا که تجربه نشان داده هرچه سیاست‌ها تسهیل‌گرتر بوده، بازگشت ارز نیز روند بهتری داشته است.
رقابت جهانی بر سر مواد معدنی حیاتی وارد مرحله‌ای شده که دیگر فقط به معادن و قراردادهای تجاری محدود نیست؛ حالا پای پایگاه‌های نظامی آمریکا هم به این زنجیره باز شده است.