در استان‌های شمالی، جشنواره‌های متعددی با محوریت خوراک و غذای محلی، با همکاری بوم‌گردی‌ها و فعالان بخش خصوصی برگزار می‌شود و علاوه بر معرفی غذا‌های محلی، فرهنگ خوراکی و سنت‌های آشپزی منطقه‌ای، غرفه‌هایی برای فروش محصولات کشاورزی و صنایع دستی ایجاد خواهد شد. این جشنواره فرصتی است تا گردشگران و مردم بومی به طور مستقیم با هویت فرهنگی و محیط زیست منطقه درگیر شوند و از نزدیک شاهد تولید و فرآوری محصولات محلی باشند. در استان کرمان، جشنواره «کویر و ستاره‌ها» با محوریت گردشگری نجومی و فعالیت‌های شبانه، امکان رصد آسمان و آشنایی با نجوم و فرهنگ منطقه را فراهم می‌کند، در حالی که تور‌های طبیعت‌گردی و کارگاه‌های آموزشی حس تعلق و مشارکت عمومی را تقویت می‌کنند.

این تعریف نهایی‌شده که به نظر می‌رسد چندان هم رهگشا و هدایت‌کننده نباشد، تعریفی است که بنا به پیشنهاد دستگاه اجرایی مرتبط یعنی وزارت صنایع و معادن به تصویب مرکز آمار ایران نیز رسیده؛ در عین حال تعریفی که جامع و مانع نیست و متاسفانه بر ضرورت همگرایی تشکل‌های صنعتی و حتی چشم‌انداز منافع ملی تأکید نکرده است.

در منابع اسلامی روایات بسیاری در لزوم دفاع از حق و مظلوم وجود دارد. یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح شده در اسلام و آموزه‌های دینی، موضوع دفاع است. دفاع به معنی دفع کردن یا مقابله با مهاجم یا مهاجمین است، زیرا کرامت انسان‌ها به آزادی از زیر یوغ ستم و ستمگران معنی و مفهوم پیدا می‌کند و نیرو یا عاملی که آزادی انسان را سلب کند، مانع بزرگی در جهت تعالی و کرامت انسان است. به همین منظور خداوند در قرآن مومنان را به جهاد ترغیب و تشویق کرده است و فلسفه دفاع از خویشتن در این مرحله نهفته است.

در روزهایی که دل‌آشوب جمعی به بخشی از تجربه روزمره تبدیل شده است، جامعه بیش از هر زمان دیگری به نشانه‌هایی نیاز دارد که بتواند از دل آن‌ها آرامش و تعادل خود را بازیابد. در چنین زمان‌هایی، برخی آیین‌ها تنها رسم تقویمی نیستند؛ بلکه ذخیره‌ای فرهنگی برای تاب‌آوری‌اند. نوروز برای ایرانیان از همین جنس است. 

با این حال، نباید هر نوع فعالیت خدماتی یا واسطه‌گری را به‌طور پیش‌فرض «بی‌کیفیت» دانست. واسطه‌گری در اقتصاد مدرن، به‌ویژه در حوزه‌های مالی، تجاری و سرمایه‌گذاری، یکی از ارکان اصلی گردش سرمایه و تسهیل مبادلات است. در بسیاری از اقتصاد‌های پیشرفته، بخش بزرگی از تولید ناخالص داخلی از طریق خدمات واسطه‌ای ایجاد می‌شود. کارکرد اصلی این بخش، کاهش هزینه مبادله و اتصال کارآمدتر عوامل تولید است.

در سطح اجرایی، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، اگرچه نقش حمایتی و نظارتی دارد، اما به جای یک برنامه منسجم و راهبردی، با اقدامات پراکنده و غیرهماهنگ مواجه‌ایم. برنامه‌هایی مثل «اشتغال فراگیر» یا تسهیلات قرض‌الحسنه، بیشتر حمایتی‌اند تا توسعه‌ای؛ آیین‌نامه اشتغال بانوان هنوز نهایی نشده و چارچوب خانواده‌محور آن مانع تبدیل شدن به یک الگوی جامع و عملی برای زنان شده است.

ماده ۸۰ برنامه هفتم نیز وزارت کار را مکلف کرده آیین‌نامه اشتغال بانوان را با رویکرد خانواده‌محور تدوین کند، اما این آیین‌نامه هنوز نهایی نشده و محدودیت‌های چارچوب خانواده‌محور، آن را از تبدیل شدن به یک الگوی جامع اشتغال زنان بازداشته است. در مجموع، هنوز یک استراتژی مشخص و بلندمدت برای اشتغال گروه‌های هدف تدوین نشده و مشخص نیست سیاست‌های اشتغال کشور قرار است به چه نقطه‌ای برسند. تدوین چنین سند راهبردی از ضروری‌ترین اقدامات وزارت کار است.

از آگهی روزنامه‌ای تا هوش مصنوعی