شلیک به امنیت کاسپین؛ چرا سکوت در برابر تعرض به دریانوردی خزر یک خطای مهلک بازدارندگی است؟

تعرض اوکراین به شناور تجاری ایران در پهنه دریای خزر با پشتیبانی اطلاعاتی و مستشاری بریتانیا، تلاش برای صدور ناامنی از شرق اروپا به حیاط خلوت شمالی کشور محسوب می‌شود؛ رویدادی که نشان می‌دهد هرگونه انفعال در برابر آن، سیگنال آسیب‌پذیری مخابره کرده و ترمیم معادله بازدارندگی را نیازمند پاسخی قاطع و دو‌لبه علیه کی‌یف و منافع حامیان غربی آن می‌کند.
تعرض اوکراین به شناور تجاری ایران در پهنه دریای خزر با پشتیبانی اطلاعاتی و مستشاری بریتانیا، تلاش برای صدور ناامنی از شرق اروپا به حیاط خلوت شمالی کشور محسوب می‌شود؛ رویدادی که نشان می‌دهد هرگونه انفعال در برابر آن، سیگنال آسیب‌پذیری مخابره کرده و ترمیم معادله بازدارندگی را نیازمند پاسخی قاطع و دو‌لبه علیه کی‌یف و منافع حامیان غربی آن می‌کند.

دریای خزر

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ حمله اوکراین به شناور تجاری ایران در پهنه دریای خزر، حادثه‌ای فراتر از یک درگیری تاکتیکی یا خسارت مادی محدود به یک شناور است. این اقدام نقطه عطفی پرخطر در صادر کردن دامنه ناامنی از بحران شرق اروپا به یکی از باثبات‌ترین و استراتژیک‌ترین زیست‌بوم‌های امنیتی ایران محسوب می‌شود. دریای خزر که بر اساس معاهدات منطقه‌ای، از گذشته دور تا امروز خالی از منازعات فرامنطقه‌ای و بستر اصلی شریان تجاری کریدور «شمال-جنوب» بوده، حالا با ماجراجویی اوکرای و رئیس جمهوری که دستمایه آمریکا و ناتو شده، دستخوش یک ناامنی دست‌ساز شده است.

در واکنش به این تعرض آشکار، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان، موضعی صریح اتخاذ کرد و تاکید نمود که «اقدام فرصت‌طلبانه مستقر در کی‌یف نمی‌تواند بی‌پاسخ بماند». این اظهارنظر رسمی، شالوده منطقی است که اگر در صحنه عمل با اقدام متناسب تثبیت نشود، می‌تواند خساراتی فراتر از ابعاد تجاری به همراه داشته باشد.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *