به گزارش خبرنگار گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، در میانه تجاوز نیروهای آمریکایی به پارهی تن ایران، عدهای که همواره با تدبیرات دفاعی و اقدامات بازدارندهی کشور مخالف بوده و با رویاهای کاذبه خود گمان میکردند میتوان بدون سلاح، به صلح رسید، باری دیگر با بیانیهای سربرآورده که اگرچه عنوان آن «نه به جنگ» است، اما جوهرهی آن را «آری به تجاوز» و «تسلیمطلبی» شکل داده است.
بیانیهای که توسط ۲۶۸ تن از فعالین سیاسی، مدنی، اساتید دانشگاه و نمایندگان اسبق مجلس نوشته شده که اگرچه ظاهرالصلاح است، اما باطن آن همان چیزی است که خاتمی و ظریف نیز پیشتر به طور ضمنی بیان کرده بودند؛ «تسلیم» با روتوش «صلح»!
به تعبیر دیگر، امضاکنندگان بیانیه با نادیدهانگاری تجاوز آمریکا به ایران و خیانتهای آن به دیپلماسی و جنایاتش در میناب و لامرد، عملا انگشت اتهام را به سوی مدافعین تمامیت ارضی کشور گرفته و با رویکردی سانتیمانتال، کسانی که در برابر اجنبی مقاومت میکنند را به «صلح» فرامیخوانند! آن هم صلحی که همه صلحها را بر باد میدهد و نتیجهای جز تجاوز دگرباره دشمن به ایران نخواهد داشت.