به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ محمدجواد ظریف، وزیر اسبق امور خارجه ایران که بارها و بارها ادراک غلط او از مسائل و تحولات منطقهای و بینالمللی منافع ملی ایران را به خطر انداخته، باری دیگر با مقالهای جدید در فارن افرز همان حرفهای پیشین را این بار با ادبیاتی دیگر تکرار کرده است. حرفهایی که منتهیالیه همه آنها «تسلیم» و «بدهیم برود» در برابر خواستههای آمریکاست، اما با روتوش «صلح» و «خویشتنداری»!
فیالمثل او در مقاله پیشین خود در فارن افرز، همانهایی را بیان کرد که جلوهای از مقالهی جدید او به حساب میآید: «ایران میتواند پیشنهاد دهد که در ازای پایان همه تحریمها، محدودیتهایی بر برنامه هستهای خود اعمال کند و تنگه هرمز را بازگشایی نماید.»
با این حال، این بار ظریف صریحا از لزوم «خویشتنداری ایران» سخن به میان آورده و تلویحا بیان کرده که در ازای رفع فشارهای سیاسی، اقتصادی و نظامی «دیگر کشورها»، ایران باید «اهرم شکننده» تنگه هرمز را رها کند. گویی که تنگه دیگر هیچ تاثیری بر ملاحظات استراتژیک نداشته و رهایی آن منجر به رهایی پرونده ایران از سوی واشینگتن خواهد شد!