به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ حضور دهها میلیونی، اعجاببرانگیز و اقیانوسگونهی مردم در مراسم وداع و تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و خانواده ایشان، تنها یک سوگواری ملی نبود؛ بلکه یک رفراندوم قاطع، صریح و تاریخساز برای خونخواهی و انتقام بود. خیابانهای تهران، قم، مشهد، نجف و کربلا و مردمی که از جایجای ایران اسلامی برای تشییع آمده بودند در آن روزهای تاریخی، تنها بوی اندوه نمیداد، بلکه لبریز از خشم مقدس بغضهایی بود که به فریاد بدل شد. پیام این حضور بینظیر برای مسئولان لشکری و کشوری یک کلمه بیشتر نبود: «انتقام». ملت ایران نشان داد که از خون پدر معنوی و فرزندان قهرمان خود در جبهههای مقاومت نمیگذرد و مطالبه اول و آخر آنها از ارکان نظام، از نظامی و سیاسی گرفتن انتقامی سخت، ویرانگر و پشیمانکننده از مسببان و آمران این جنایات است.
مردمی که در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید و خانواده ایشان به میدان آمدند، با شعارهای کوبنده خود راهبرد آینده را تعیین کردند. در این مراسم، مطالبهی انتقام از یک خواستهی احساسی فراتر رفت و به یک دستورالعمل مردمی برای دستگاههای نظامی و امنیتی تبدیل شد. دستنوشتهها، شعارها و فریادهای رعدآسای جمعیت، همگی یک نقطه را هدف گرفته بود: مماشات جایز نیست و عاملان این داغ بزرگ باید بهای سنگینی بپردازند. مردم با حضور خود به مسئولان پیام دادند که هرگونه تاخیر در پاسخگویی، با روحیه حماسی ملت در تضاد است و شمشیر انتقام باید هرچه سریعتر و برندهتر بر پیکرهی شبکهی استکبار فرود آید.