پژوهشگران دانشگاههای تهران و وین در پژوهشی مشترک، نظریهای بینرشتهای با عنوان “نظریه صلح منطقهای” ارائه کردهاند که رابطه مستقیم بین برقراری صلح منطقهای و کاهش خسارات ناشی از مخاطرات طبیعی را بررسی میکند.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، این تحقیق که توسط دکتر ابراهیم مقیمی، استاد دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران و پروفسور توماس گلاد، استاد دانشگاه وین انجام شده است، با مطالعه تطبیقی دو حوضه دانوب در اروپا و دجله-فرات در خاورمیانه نشان میدهد که همکاریهای بینالمللی و برقراری صلح، تأثیر مستقیمی بر کاهش اثرات مخاطرات طبیعی مانند خشکسالی، طوفانهای گردوغبار و سیلاب دارد.
بر اساس یافتههای پژوهشگران این تحقیق، بسیاری از مخاطرات طبیعی، از گردوغبار و خشکسالی گرفته تا سیلابها، دارای ماهیت منطقهای هستند و مرزهای سیاسی آنها را متوقف نمیکند. نویسندگان معتقدند که درک و مدیریت منطقهای این رویدادها بدون همکاری و صلح میان کشورهای همجوار ممکن نیست. از اینرو، صلح منطقهای نهتنها یک ارزش سیاسی، بلکه یک ضرورت علمی و زیستمحیطی است.