به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو_امیرعلی فتحی؛ حداقل انتظار از یک سیاستمدار این است که قبل از صحبت کردن به تاثیر، بازخورد، نتیجه و پیامدهای حرف خود اندیشیده و سپس کلام را رها کند. نه تنها سیاستمدار بلکه حتی اگر یک انسان بخواهد حکیمانه صحبت کند باید متوجه شود که با توجه به جایگاهش چه خوانشهایی میتواند از صحبتاش ایجاد شود و باتوجه به آن صحبت کند.
روز پنجشنبه رئیس جمهور در سفر استانی به ارومیه در جمع شورای اداری این استان برای بار سوم در یک هفته اخیر گفت: «ما نفت و گاز داریم ولی گرسنه هستیم، مشکل داریم.» این سخنان برای چندمین بار توسط رئیس جمهور بیان شده است. رئیس جمهور هنوز به این باور نرسیدهاند که خودشان عالیترین مقام اجرایی کشور هستند و نه فعال رسانهای، نه منتقد، نه یک روزنامهنگار و نه نماینده مجلس بلکه خودشان کسی هستند که باید پاسخگوی نارساییها، مشکلات و کمبودها باشند، اما متاسفانه هنوز با گذشت یک سال و اندی از دولت چهاردهم همچنان به مثابه یک فعال رسانهای به شیوه نادرست کمبودها را در سخنرانیها نام میبرند.
فارغ از خطا بودن رویه بیان عمومی این کمبودها به این شیوه، دقیقا این کار بر خلاف دغدغه رهبرانقلاب مبنی بر ساخت تصویر ایران قوی از کشور است. رهبر انقلاب در تمامی سخنان خود دغدغه ارائه تصویر یک ایران قوی از کشور را داشته و دارند، اما رئیس جمهور همچنان به صورت مکرر در سخنرانیهای عمومی با بیان ضعفهای کشور، ضعیفترین چهرهای که میتوان از کشور ساخت را در رسانهها منعکس میکنند. در بین ۲۰۰ کشور دنیا، حداقل ۱۴۰ کشور وضعی بدتر از ما دارند، اما هیچکدام از روسای جمهورشان دائم در تریبون حرف از گرسنگی ملت نمیزنند و حتی خود را پر تلاش برای رفع نقصها و کمبودهای کشورشان نشان میدهند.